บทที่ 47 วุ่นวายอย่างกับหม้อข้าวต้ม

ทันทีที่ร่างบางก้าวลงมายังเบื้องล่าง รถคันหรูของถิรก็จอดนิ่งสนิทรออยู่ริมทางแล้ว

อัญชลีเปิดประตูรถก้าวขึ้นไปอย่างเงียบเชียบ

คนขับเป็นคนอื่น ดูเหมือนว่าพฤทธ์จะติดธุระ

เธอเพียงสังเกตด้วยสัญชาตญาณแต่เลือกที่จะไม่เอ่ยปากถาม

"ลางานวันหนึ่งเหรอ?" ถิรเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามก่อน

อัญชลีไม่ตอบ แต่กลับยิงคำถา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ