บทที่ 42 หลงเด็ก 42

ช่วงสายของวันต่อมามินนี่ลืมตามองทุกอย่างด้วยความมึนงง ก่อนจะเงยหน้ามองคนที่ยังหลับอยู่แล้วกอดเธอไม่ปล่อยทำให้อุ่นมากเหมือนเนื้อแนบเนื้อเลย เดี๋ยวนะ! ทำไมเธอไม่ได้ใส่เสื้อผ้าละ? ดวงตากลมเบิกโตมากขึ้น สติที่คล้ายว่าหลุดไปกลับมาเต็มที่พร้อมด้วยหัวใจเต้นแรง เธอมองคนที่นอนกอดท่อนบนเปลือยเปล่า โอ๊ะ! นี่เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ