หลงเด็ก

“ต่อยดิวะไอ้สัตว์”

“อย่าแพ้นะเว้ย!!”

“มึงสู้ดิไอ้เหี้ยล้มมันเลย!!”

“กูเพิ่มห้าแสน!!”

“แม่งอึดวะ!!”

เสียงคนร้องเชียร์ดังลั่นของชายหญิงหลายสิบคนที่ยืนล้อมเป็นวงเพื่อดูมวยใต้นัดพิเศษระหว่าง ระหว่างจากัวร์แชมป์เก่าหลายสมัยที่มีฝีมือร้ายกาจและรามิลนักโทษที่ถูกหมายหัวพึ่งจะแหกคุกมาได้ไม่นานเพื่อต่อสู้ครั้งนี้โดยเฉพาะเลย

ปอร์เช่ เบนซ์ โบ๊ทและลูกน้องอีกเกือบสิบกว่าคนต่างลงเงินพนันเต็มที่โดยไม่สนใจว่าตอนนี้ใครจะแพ้หรือจะชนะเพราะตอนนี้แม่งสนุกฉิบหายเลย

“ผู้ชนะคือจากัวร์” เสียงกรรมการประกาศเสียงดัง

“กว่าจะล้มไอ้เหี้ยนั่นได้ดูสภาพไอ้จากัวร์ดิยับเลยนะมึง” โบ๊ทเดินไปประคองเพื่อนที่ดูเหนื่อยมากอยู่แล้วพูดกับเพื่อน

“แม่งอึดกว่าเมื่อก่อนอีกวะ” จากัวร์ส่ายหน้าเล็กน้อยแต่มันคือความชอบเลยไม่ค่อยสนใจเท่าไรว่าจะเจ็บขนาดไหน เขาเหมือนคนโรคจิตในสายตาของเพื่อนที่ชอบหาเรื่องเจ็บตัวเพราะไม่ว่าจะต่อยมวย แข่งรถ ยิงปืนหรืออย่างอื่นเขาก็แข่ง เพียงแต่มันออกจะเถื่อนไปหน่อยและหลายครั้งก็ผิดกฎหมายด้วย

“โดนซ้อมในคุกมากเยอะมั้ง แม่งโรคจิตฉิบหายที่แหกคุกมาเพื่อเอาชนะมึงแทนที่จะรีบหนีไป”

“กูว่ามันต้องมีครั้งต่อไปแน่”

“ไม่มีหรอกกูว่าจะวางมือแล้ววะ”

“มึงไปที่รถไป กูกับไอ้เหี้ยปอร์เช่จะไปเอาเงินพนันก่อน”

“เร็วๆนะไอ้สัตว์กูเหนื่อย”

“เออ! เคลียร์แป๊บเดียวน่า”

ความจริงแล้วเขาไม่ได้มีปัญหาเรื่องเงินเลยสักนิดเดียว เขาแค่ชอบหาเรื่องเจ็บตัวเพื่อฝึกฝนตัวเองให้ต้องเก่งเสมอ แต่ว่านี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วแหละเพราะว่าตลอดสามเดือนมานี้ยังไม่มีใครล้มเขาได้เลยสักคนจนรู้สึกว่าเบื่อหน่าย เขาพยายามแสวงหาความพ่ายแพ้ ส่วนหนึ่งมาจากการฝึกต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก

เนื่องจากว่าครอบครัวเขาทำธุรกิจหลักด้านความปลอดภัย แล้วข้อมูลเกือบทุกอย่างนั้นเป็นความลับเกือบทั้งหมดที่แม้แต่ทางรัฐก็ไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะเป็นผู้มีอิทธิพล มาเฟีย เจ้าพ่อ หรือพวกที่หนีข้ามประเทศ เขามันคนสีเทาที่ค่อนไปทางดำมืดมากขึ้นทุกวันและความด้านชาในหัวใจก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ต่างจากความโหดเหี้ยมเลือดเย็นชนิดที่ฆ่าคนด้วยมือเปล่าได้สบายๆโดยไร้ความรู้สึกผิดหรือเห็นใจ

หลังจากรับเงินพนันมาหลักล้านก็พากันไปทำแผลที่คอนโดเพื่อนเพราะใกล้ที่สุด แต่ทันทีที่ประตูห้องเปิดเขาต้องนิ่งอึ้งมองคนตัวเล็กนิดเดียวที่ไม่ได้เจอกันนานถึงปีกว่า เธอโตขึ้นมากนะ แล้วดูเหมือนว่าจะจำกันไม่ได้ด้วยต่างกับเขาจำได้ดี

น้องสาวเพื่อนทำใจเขาเต้นแรงจนทำตัวไม่ถูกอีกแล้ว

“พี่จะเข้ามารึเปล่าคะ?”

“โทษทีพอดีพี่น่าจะเหม่อ อืม…น้องมินนี่จำพี่ได้ไหม?”

“ใครคะ?”

“เฮียจากัวร์ไงครับ นอนดึกจัง ทำแผลให้หน่อยได้ไหม?”

“ได้ค่ะ เฮียจากัวร์เข้ามาสิคะ”

คำว่าเฮียเป็นเหมือนรหัสลับที่รู้กันว่าจะใช้เรียกนำตัวเองเฉพาะอยู่ต่อหน้าคนที่ให้ความสำคัญเท่านั้น มินนี่เรียกทุกคนว่าเฮียแสดงว่าต้องเคยเจอมาก่อน สงสัยที่ผ่านมาเขาคงจะงานยุ่งวุ่นวายมากไปจนไม่รู้ว่าน้องสาวเพื่อนกลับมาจากอังกฤษแล้ว

เมื่อตอนเด็กก็น่ารักนะแต่ใครจะคิดว่าโตมาจะทั้งสวยทั้งน่ารักได้มากขนาดนี้ ถึงว่าละไอ้โบ๊ทมันหวงจัง! เมื่อก่อนเขาไม่เคยคิดอะไรคงเพราะมินนี่ยังเด็กมาก แต่ว่าตอนนี้เขาคิดแล้วว่าตกหลุมรักเธออย่างจังและไม่สามารถจะห้ามใจได้ไหว

ไอ้โบ๊ทรู้แม่งกูโดนกระทืบแน่

แต่เด็กมันน่ารักเกินไปนี่หว่า ใครจะทนไหวเล่า

มินนี่ถือกล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลให้เพื่อนพี่ชายที่หน้านิ่งมากๆเลย เขาเป็นคนหล่อมากขนาดไม่ยิ้มสักนิดเดียวเอา เขาแต่จ้องมองเธอจนน่าอึดอัดแล้วก็น่ากลัวด้วย พี่โบ๊ทให้เธอย้ายโรงเรียนจากประเทศอังกฤษมาที่ประเทศไทยแทนซึ่งเธอไม่ค่อยได้อยู่เท่าไร ตอนนี้เธออายุแค่ 17 ปีแล้ว แต่มีพี่ชายที่แก่กว่าเกือบสิบปีแหนะ เลยเหมือนเป็นพ่อคนที่สองของเธอด้วย

“ไปมีเรื่องกับใครมาเหรอแผลเยอะจัง” เธอก็ถามไปเรื่อยตามประสาคนอยากรู้อยากเห็น

“ก็นิดหน่อยครับ มินนี่มาอยู่ที่นี่ยาวเลยไหม?” เขาไม่สามารถหยุดมองเธอได้เลยบ้าจริง

“ย้ายมาเรียนที่นี่เลยค่ะ” เธอตอบกลับไปในจังหวะที่พี่ชายเดินมาหาพร้อมกับแก้วเหล้ามาส่งให้เพื่อน ก่อนจะหันมาขยี้ผมเธออีกจนยุ่งเหยิงหมดแล้ว

“ดึกมากแล้วนะ ไปนอนได้แล้วมินนี่ แล้วนี่มึงคุยอะไรกับน้องกูนักหนาวะ?” โบ๊ทบอกน้องสาวก่อนจะหันไปถามเพื่อนที่ยกเหล้าดื่มแบบไม่สนใจปากที่แตกเลย

“ปีที่แล้วยังไม่โตขนาดนี้เลย” เขาเคยเจอมินนี่มาแล้วตั้งแต่เด็กมาก ก่อนที่เธอจะย้ายไปอยู่กับพ่อแม่บุญธรรมที่อังกฤษเพื่อเรียนต่อ จนกระทั่งเมื่อปีที่แล้วเขาเจอเธออีกครั้งถึงมันจะแค่แป๊บเดียวแต่ว่าเขารักตั้งแต่แรกเห็นเลย

พอมินนี่กลับไปเรียนต่อเขาก็ไม่เคยได้เจอเธอ แล้วอีกอย่างช่วงนั้นก็ยุ่งมากด้วยเลยไม่ค่อยมีเวลามากเท่าไร ไหนจะเรื่องผู้หญิงที่ยังพัวพันอยู่หลายคนเลยไม่อยากดึงเธอมาในความสัมพันธ์ที่เป็นพิษแบบนั้นหรอก แต่ไม่มีวันไหนที่เขาไม่คิดถึงเธอเลยนะ ในวันนี้เขาได้เจอเธออีกครั้งและเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอไปไหนอีกแล้ว

เขาจะตามดูแลเธอเงียบๆเอง

“ห้ามยุ่งกับน้องกูนะมึง กูหวงน้องสาวกูมากไม่อยากให้ใครมาแตะต้อง” โบ๊ทพูดไม่จริงจังมากแล้วดื่มเหล้าต่อ

“อืม” คงไม่ทันแล้วแหละไอ้โบ๊ทกูรักน้องมึงไปแล้ว