บทที่ 67 ขอโทษ

พรึ่บ!

ดวงตากลมโตของมินนี่เบิกกว้างขึ้นในทันทีที่รู้สึกตัว เธอยังนอนตะแคงข้างและกอดอะไรบางอย่างอยู่อย่างนั้น หัวใจดวงน้อยมันเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งเมื่อจมูกของเธอได้กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยจากสิ่งที่เธอกอดอยู่ เธอจำได้ว่าเมื่อคืนเธอเผลอหลับไป และรู้สึกเหมือนมีใครมายุ่มย่ามกับร่างกายเธอ มือเรียวยกขึ้นดูมีแ...