บทที่ 110 รอยร้าวแห่งความไว้วางใจ

"รวมถึงฉันด้วยใช่ไหม" สุดารัตน์จ้องมองเขา ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ลมหายใจของภูมิสะดุดไปชั่วจังหวะหนึ่ง

เขาทอดสายตามองดวงตาคู่นั้นที่ฉายแววดื้อดึงและเปี่ยมไปด้วยความผิดหวังอย่างปิดไม่มิด ทว่าท้ายที่สุด เขากลับเลือกที่จะปิดปากเงียบ

ความเงียบงันในยามนี้ กลับกรีดลึกลงกลางใจยิ่งกว่าคำพูดจาเชือดเ...