บทที่ 73 กลับไปคฤหาสน์หลังเก่า

สุดารัตน์เดินออกจากร้านอ่าวสุข ลมยามค่ำคืนพัดโชยมากระทบใบหน้าของเธอพร้อมกับความเย็นฉ่ำเล็กน้อย ทำให้สมองที่สับสนวุ่นวายของเธอค่อยๆ กลับมาปลอดโปร่างขึ้น

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา กำลังจะเรียกรถแท็กซี่ แต่โทรศัพท์ของอนุชากลับดังขึ้นก่อน

"เป็นไงบ้าง งานเลี้ยงเสร็จแล้วเหรอ"

เสียงของอนุชาฟังดูไม่เร่...