บทที่ 116 ต่อยเขาหนึ่งหมัด

ฉันพยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดชีวิต แต่กลับถูกวงแขนแกร่งของเขาพันธนาการไว้อย่างแน่นหนาจนไม่อาจขยับเขยื้อนได้

ฉันทำได้เพียงปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจราวกับเธอเป็นเพียงหุ่นเชิดที่ไม่มีชีวิต ต้องทนรับความเจ็บปวดทรมานทั้งทางร่างกายและจิตใจ

น้ำตาไหลรินออกมาจากหางตาหยดแล้วหยดเล่าจนเปียกหลังมือของกรณ์ แต่เขากล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ