อย่าเสียใจที่หลุมศพของฉัน

อย่าเสียใจที่หลุมศพของฉัน

ไข่มุก · กำลังอัปเดต · 199.7k คำ

911
ยอดนิยม
5.2k
การดู
144
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย ฉันก็เลิกกับแฟนหนุ่มผู้น่าสงสาร

หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จ เขาก็พยายามทุกวิถีทางที่จะแต่งงานกับฉัน ทุกคนต่างบอกว่าเขารักฉันมากและตามใจฉันจนเสียคน

แต่มีเพียงฉันเท่านั้นที่รู้ว่าในคืนแต่งงานของเรา ฉันอยู่คนเดียวในห้องที่ว่างเปล่า ขณะที่เขากำลังมีชู้ ใช้ทุกวิถีทางเพื่อแก้แค้นฉัน

สามปีต่อมา ฉันป่วยหนัก เขาคุกเข่าลงข้างเตียงฉัน ยอมรับความผิดพลาดและร้องขอโอกาสอีกครั้ง แต่ฉันก็อยู่บนเตียงมรณะแล้ว

บท 1

แผนกมะเร็งวิทยาของโรงพยาบาล

ฉันนอนเงียบ ๆ อยู่บนเตียงคนไข้ ดารินทร์เพื่อนสนิทของฉันสอดมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋าเสื้อกาวน์สีขาว พลางทอดมองมาด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความผิดหวัง

“คนอื่นเขากับสามีเธอกำลังสารภาพรักกันอย่างโรแมนติกอยู่กลางทะเล ส่วนเธอก็ดีจริงนะญาณี ปวดจนวูบลงไปกองกับพื้น จนพลเมืองดีต้องช่วยกันหามส่งโรงพยาบาล”

เธอหยิบมือถือออกมา แล้วเปิดข่าวที่ติดเทรนด์อันดับหนึ่งให้ฉันดู

ในงานเลี้ยงอาหารค่ำบนเรือสำราญ ผู้หญิงคนหนึ่งมองภาพการบอกรักผ่านฝูงโดรนบนท้องฟ้าด้วยใบหน้าตื่นตะลึง ส่วนชายหนุ่มในชุดสูทสีดำยืนพิงราวระเบียง ทอดสายตามองเธออย่างอ่อนโยน

ข้างใต้มีคอมเมนต์เรียงกันเป็นแถว

【ประธานทุ่มทุนสร้างมาก! เหมาะสมกันจังเลย ขอให้รักกันไปนาน ๆ นะคะ!】

【โรแมนติกเกินไปแล้ว ได้ยินมาว่าการแสดงโดรนแบบนี้เริ่มต้นที่หลักแสนเลยนะ แฟนคนอื่น!】

【ได้ยินมาว่านี่เป็นครั้งแรกที่ประธานบริษัทเซบิลเลอร์เปิดตัวความรักต่อสาธารณะ เล่นใหญ่ขนาดนี้! แหวนเพชรเม็ดโต! ผู้ชายที่รักคุณจริง จะไม่ยอมให้คุณน้อยหน้าใครจริง ๆ ด้วย!】

ฉันเม้มริมฝีปาก ในใจนิ่งสงบไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ

เมื่อเห็นท่าทีของฉัน ดารินทร์ก็ไม่เซ้าซี้อะไรต่อ เธอเพียงถอนหายใจยาว พลางหันกลับไปรัวนิ้วพิมพ์ประวัติคนไข้บนหน้าจอคอมพิวเตอร์

“ฉันฉีดมอร์ฟีนชนิดออกฤทธิ์นานกับเธอไปแล้ว มันช่วยบรรเทาปวดได้แค่ชั่วคราวเท่านั้น แต่ร่างกายเธอเริ่มดื้อยาไพโรทินิบเสียแล้ว เราคงต้องปรับแผนการรักษากันใหม่”

ความเจ็บปวดที่ร้าวลึกถึงกระดูกทำให้ฉันหนาวสะท้านไปทั้งร่างกาย ฉันลูบแขนตัวเองแล้วลุกขึ้นนั่งบนเตียง “ยังมียารักษาได้อีกไหม?”

ดารินทร์ตวัดสายตามองค้อนฉัน เธอไม่ชอบฟังฉันพูดแบบนี้

เธอรัวนิ้วพิมพ์บนคีย์บอร์ด แล้วพูดอย่างอารมณ์เสียว่า “ตอนนี้คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยปักกิ่งมีโปรเจกต์วิจัยร่วมกับแล็บต่างประเทศ พัฒนายามุ่งเป้าตัวใหม่ขึ้นมาที่ใช้รักษามะเร็งกระดูกระยะสุดท้ายโดยเฉพาะ เธอพิจารณาดูนะ ฉันว่ามันมีความหวัง”

“แต่ฉันไม่มีเงิน” ฉันพูดเรียบ ๆ

ดารินทร์สบถด่าผู้ชายเฮงซวยออกมาเบา ๆ

เธอลุกขึ้นยืนแล้วยื่นใบสั่งยาให้ฉัน พลางกัดฟันพูด “กรณ์ทำถึงขนาดนี้ ไม่กลัวเวรกรรมจะตามเช็กบิลบ้างหรือไง!”

ฉันพูดเสียงเบา “เขาไม่รู้ว่าฉันป่วย”

ดารินทร์ส่งสายตาปรามให้ฉันหยุดพูด “อย่าหาข้ออ้างให้ผู้ชาย ก็แค่เพราะเธอทิ้งเขาไปต่างประเทศในวันรับปริญญาไม่ใช่เหรอ? เรื่องนี้มันก็เจ๊ากันไปทั้งสองฝ่ายนั่นแหละ ในเมื่อตอนนี้เขาแต่งงานกับเธอแล้ว ก็หมายความว่าเขาไม่ถือสาเรื่องเก่า ๆ แล้ว เป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โตขนาดนั้น แต่กลับขี้งกไม่ยอมจ่ายแม้แต่ค่าใช้จ่ายรายวันให้ภรรยาตัวเอง มันน่าสมเพชเกินไปแล้ว”

ฉันหัวเราะอย่างขมขื่น

ไม่ถือสาเรื่องเก่าอย่างนั้นเหรอ?

กรณ์ยอมแต่งงานกับฉันไม่ใช่เพราะให้อภัย แต่เขาทำเพื่อหาโอกาสเหยียบย่ำแก้แค้นต่างหาก

ในคืนวันแต่งงาน เขาก็ทิ้งฉันไว้แล้วออกจากบ้านไป แม้เขาจะไม่ปริปากบอกว่าไปไหน แต่รอยลิปสติกบนปกเสื้อกับกลิ่นเหล้าที่ติดตัวกลับมาในเช้าวันรุ่งขึ้น ก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนพอแล้ว

อาจจะเพราะเห็นว่าฉันไม่มีปฏิกิริยาอะไร หลังจากนั้นเขาก็ยิ่งได้ใจกว่าเดิม เกือบทุกคืนเขาจะพาผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ามาเหยียบจมูกฉันถึงในบ้าน

จะบอกว่าไม่เจ็บปวดใจเลยก็คงเป็นการโกหกตัวเอง

กรณ์จงใจประกาศกิจกรรมบนเตียงให้ฉันรับรู้ ทุกครั้งที่เสียงอันชวนให้ขัดเขินดังเล็ดลอดออกมาจากห้องนั้น ฉันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกคลื่นไส้

มีครั้งหนึ่งที่ฉันทนไม่ไหวจริง ๆ เลยพุ่งเข้าไปในห้อง

ฉันเคยหลงคิดว่าเขาจะยั้งมือลงบ้าง ทว่ากรณ์กลับอุ้มผู้หญิงคนนั้นขึ้นมาจากเตียง แล้วเริ่มบทรักต่อหน้าฉันอย่างหน้าไม่อาย

วินาทีนั้นฉันสติแตกในทันที ฉันกวาดข้าวของบนโต๊ะทิ้งจนกระจัดกระจาย พลางแผดเสียงทะเลาะกับเขาอย่างบ้าคลั่ง

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงรอยยิ้มหยันที่เต็มไปด้วยความดูแคลน

สำหรับเขา... ฉันคือคนทรยศที่ทำลายความรักที่จริงใจทั้งหมดของเขา ดังนั้นจุดจบที่น่าอนาถแบบนี้จึงเป็นสิ่งที่ฉันควรได้รับ

ฉันหัวเราะเยาะตัวเอง “บางทีฉันอาจจะสมควรแล้วจริง ๆ”

ดารินทร์ขมวดคิ้วด้วยความสงสาร “พูดบ้าอะไรของเธอ! ตั้งใจรักษาตัวให้หายดี ในอนาคตกรณ์จะต้องเสียใจ”

“เดี๋ยวฉันจะลองติดต่ออาจารย์หมอที่ทาง ม.ปักกิ่ง ให้ก่อนนะ ค่ารักษาพยาบาลฉันจะออกให้ก่อน แต่การรักษาต่อเนื่องหลังจากนั้น ฉันเองก็ยังกะตัวเลขไม่ได้ว่าต้องใช้เงินอีกเท่าไหร่ เธอเอง... ก็ต้องเตรียมแผนรับมือไว้ด้วยนะ”

ฉันซึ้งใจจนและกำลังจะพูดขอบคุณ ก็ถูกดารินทร์พูดสวนกลับมา

“ระหว่างเราสองคนไม่ต้องเกรงใจกันหรอก ดูแลตัวเองให้ดี ๆ อย่าให้ฉันต้องมาเข็นเตียงรับเคสฉุกเฉินของเธอที่ห้องฉุกเฉินบ่อยนักล่ะ”

ฉันยิ้มแล้วพยักหน้า ดารินทร์ทั้งออกเงินออกแรงเพื่อการรักษาของฉัน ฉันจะยอมเป็นภาระเกาะกินเธอไปตลอดไม่ได้

หลังจากออกจากโรงพยาบาล ระหว่างที่ฉันกำลังเดินทางกลับ พนักงานร้านเบเกอรี่ก็โทรเข้ามาพอดี

“คุณญาณีคะ เค้กวันเกิดที่สั่งทำไว้เสร็จแล้วนะคะ ไม่ทราบว่าให้จัดส่งตอนนี้เลยไหมคะ?”

“ไม่ต้องแล้วค่ะ เงินฉันจ่ายเรียบร้อยแล้ว รบกวนช่วยจัดการทิ้งให้ทีนะคะ ขอบคุณค่ะ” ถึงส่งไปที่บ้าน... ก็คงไม่มีใครคิดจะแตะต้องมันอยู่ดี

“ทำเสร็จแล้วจริง ๆ นะคะ คุณไม่ต้องการจริง ๆ เหรอคะ?”

ฉันพูดเรียบ ๆ “ไม่เอาแล้วค่ะ”

สำหรับฉันในตอนนี้นั้น... นอกจากเงินที่จะต่อลมหายใจแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดที่ฉันต้องการอีกต่อไป

เมื่อกลับถึงวิลล่า ฉันก็บังเอิญเจอกับณัฐพล ผู้ช่วยส่วนตัวของกรณ์เข้าพอดี

ในมือของเขาถือถุงของขวัญเสื้อผ้าผู้ชายอยู่ เมื่อเห็นฉันกลับมา เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความคาดไม่ถึง ก่อนจะรีบปรับสีหน้าเข้ามาทักทาย “นายหญิง กลับมาแล้วเหรอครับ”

ฉันพยักหน้าอย่างเย็นชา เพราะขี้เกียจจะเสวนาด้วย

ณัฐพลมองฉันแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “นายหญิง... สีหน้าท่านดูไม่ค่อยดีเลยครับ ให้ผมแจ้งท่านประธานให้ทราบไหมครับ”

ฉันมองเขาอย่างประหลาดใจเล็กน้อย

กรณ์เคยสนอกสนใจความเป็นความตายของฉันที่ไหนกันล่ะ

แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรดลใจ ฉันถึงได้หลุดปากถามออกไปว่า “วันนี้เป็นวันเกิดฉัน กรณ์จะกลับมาเมื่อไหร่?”

แววตาของณัฐพลฉายแววสับสนวูบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ “ท่านประธานติดประชุมด่วนข้ามประเทศครับ เลยสั่งให้ผมมาเตรียมเสื้อผ้าไปให้ คืนนี้ท่านคง...”

ไม่รอให้เขาพูดจบ ฉันก็หันหลังเดินขึ้นชั้นบนไป

บางคำพูด ก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาพูด

หน้าประตูห้องนอนมีกล่องของขวัญที่ห่ออย่างสวยงามวางอยู่ บนการ์ดอวยพรเขียนว่า: ถึงญาณีที่ดีที่สุดในโลก ขอให้ไม่มีเรื่องทุกข์ใจ คิดสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนามีความสุข และปราศจากโรคภัยทั้งปวง!

ลงชื่อ: ดารินทร์

อารมณ์ของฉันดีขึ้นมาก พอแกะดูก็พบว่าเป็นเทียนหอมที่สวยงามประณีตมากชิ้นหนึ่ง

เมื่อเข้ามาในห้องนอน ฉันจุดเทียน อธิษฐาน แล้วเป่าให้ดับ

ขณะที่ควันสีขาวอมเทาซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอันอบอุ่นลอยขึ้นช้า ๆ มือถือก็ส่งเสียง ‘ติ๊ง’ ดังขึ้น

เป็นข้อความแจ้งเตือนการโอนเงิน

จากบัญชีส่วนตัวของกรณ์ แม้ว่าปกติแล้วณัฐพลจะเป็นคนจัดการก็ตาม

หมายเหตุเป็นคำสั้น ๆ สี่คำ: สุขสันต์วันเกิด

ดูออกไม่ยากว่าณัฐพลคงเป็นคนจัดการเพื่อหวังจะคลี่คลายสถานการณ์อึดอัดนี้

ฉันหัวเราะเยาะตัวเอง คำอธิษฐานนี่ได้ผลดีจริง ๆ

เมื่อได้รับเงินแล้ว ฉันก็ส่งข้อความหาดารินทร์ต่อ ให้เธอช่วยนัดหมอที่ทำวิจัยเกี่ยวกับยามุ่งเป้าให้หน่อย

ไม่นานนัก มือถือก็ได้รับข้อความตอบกลับจากเธอ

“พรุ่งนี้สิบเอ็ดโมงครึ่ง ที่ร้านอาหารวิวทะเลสาบ พบกับคุณหมอภาคิน”

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

แด๊ดดี้คนคูล

แด๊ดดี้คนคูล

11.2k การดู · เสร็จสิ้น · ชื่อเนม นิยายของเนม
"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น

"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"

"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"

เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย

ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้

วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

617.8k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

1.1k การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
ทะลุมิติมาทั้งที ดันต้องรับมรดกเป็นโรงเตี๊ยมใกล้เจ๊งกับหนี้ก้อนโตในดินแดนเถื่อนที่คนมีปืนมีสิทธิ์พูดมากกว่าคนมีเหตุผล!

ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!

แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา

เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น

เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

622.2k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักซึมร้าย NC 25++

รักซึมร้าย NC 25++

416.4k การดู · เสร็จสิ้น · เอลยา
ร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในลิฟต์หลังจากได้ยินเสียงเอ็ดตะโรลั่นมาในโทรศัพท์ เจ้าของเสียงกำลังอารมณ์บ่จอยเป็นอย่างยิ่งอยู่ในห้องพักส่วนตัวชั้นยี่สิบของโรงแรมห้าดาวที่ตนเป็นเจ้าของ

ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

594.5k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

42.6k การดู · เสร็จสิ้น · ณดารินทร์
“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย”
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

3.7k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

193.5k การดู · เสร็จสิ้น · นรานิณ
เพราะหนี้สินก้อนโตของครอบครัว ทำให้ "ปลายฝน" นักศึกษาเภสัชศาสตร์ปี 4 ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจดทะเบียนสมรสขัดดอกกับ "นพ. บดินทร์" ศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกลพ่วงตำแหน่งอาจารย์พิเศษสุดเนี้ยบที่เพิ่งดุเธอไปหมาดๆ กลางคลาสเรียน!

สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว

ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว

เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

297.8k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

548.4k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

625k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ