บทที่ 148 เค้กหวาน

ฉันใจกระตุกวูบ รีบปฏิเสธพัลวัน "ไม่ใช่นะ เธออย่าพูดมั่ว ๆ สิ"

ดารินทร์ขยับเข้ามาใกล้พลางกระพริบตาปริบ ๆ อย่างรู้ทัน "ญาณี... อย่ามาปิดฉันเลย ฉันดูออกนะว่าเธอรู้สึกกับพี่ณัฐไม่เหมือนคนอื่น แถมสายตาที่พี่ณัฐมองเธอน่ะ หวานหยดย้อยจนมดจะขึ้นอยู่แล้ว ถ้าพวกเธอได้ลงเอยกันจริง ๆ ฉันจะยกมือเชียร์สุดแขนเลย!"

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ