บทที่ 157 ธงแดงในบ้านไม่ล้ม ธงหลากสีนอกบ้านปลิวไสว

ฉันปิดเปลือกตาลงช้า ๆ ความรู้สึกมึนงงจากฤทธิ์ยาชาเริ่มจางหายไป ทิ้งไว้เพียงความหนักอึ้งในสมองที่ทำให้รู้สึกโคลงเคลงเหมือนคนเมาเรือ

ฉันเผลอหลับไปงีบหนึ่ง พอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาก็คือ... พี่ณัฐ

ฉันรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาอยู่ที่นี่

"พี่ณัฐ... รู้ได้ยังไงคะว...