บทที่ 160 ไม่ต้องการเธอแล้ว

เสียงลมหายใจของกรณ์ที่ปลายสายเริ่มถี่กระชั้นและหนักหน่วงขึ้น “ญาณี... นี่เธอจะเอาจริงเหรอ?”

ฉันจับสังเกตได้ว่าน้ำเสียงของเขากำลังสั่นเครือ

ดูเหมือนเขาจะกลัวว่าฉันจะหย่าขาดจากเขาจริง ๆ

แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ไม่เคยคิดจะทะนุถนอมฉัน... เขาช่างเป็นคนที่ย้อนแย้งในตัวเองเหลือเกิน

“อืม ฉันพูดจริง”

คราวนี้กร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ