บทที่ 172 ใช้เงินหลายสิบล้านซื้อเครื่องประดับ

พอพูดจบ กรณ์ก็ดูเหมือนจะนึกเสียใจขึ้นมาทันที เขาอ้าปากค้าง หน้าซีดเผือด รีบแก้ตัวพัลวันว่า "ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะ"

แล้วเขาหมายความว่ายังไงล่ะ?

ตลอดสามปีที่แต่งงานกันมา เขาไม่เคยจ้างแม่บ้านให้ฉันสักคนเดียว

แต่กลับเห็นฉันเป็นคนรับใช้ที่คอยรองมือรองตีนเขา

เวลาที่ฉันป่วย ไม่ว่าจะจับไข้ หรือปวดท...