บทที่ 22 เจ้าตัวน้อยที่ติดหนึบ

“พี่ญาณีใจดีจังเลยค่ะ ตอนแรกฉันยังกังวลอยู่เลยว่าพี่จะไม่ยอมเลี้ยงพุดดิ้ง”

ฉันยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร พลางลูบหัวของพุดดิ้งเบา ๆ เขาไม่กลัวคนแปลกหน้าเลย หลังจากคุ้นเคยกับฉันได้ชั่วโมงกว่า ๆ ก็เข้ามาคลอเคลียออดอ้อนที่มือของฉันแล้ว

ฉันลองลูบท้องของพุดดิ้งดู มันแฟบ ๆ นิดหน่อย เลยถามลินดาว่า “พุดดิ้งหิวหรือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ