บทที่ 31 สิ่งที่ฉันทำขึ้นมาทำไมต้องให้เธอ

ลินดาขยับพู่กันแต่งหน้าให้ฉันอย่างคล่องแคล่ว พลางบ่นพึมพำอยู่ข้างหูไม่หยุดปาก

ต้องยอมรับเลยว่าฝีมือการแต่งหน้าของเธอดีมากจริง ๆ

พอแต่งหน้าเสร็จ ฉันรู้สึกราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ลินดาตบมือเบา ๆ “พี่ญาณีคะ พี่สวยมากจริง ๆ ถ้าพี่ไม่ป่วยนะ หน้าสดของพี่ก็สวยกินขาดขวัญจิราแน่นอนค่ะ”

ฉันทำเพียงยิ้มรับโดย...