บทที่ 78 ฉันเสียใจที่ไม่ได้ทรมานเธอให้นานกว่านี้

คุณย่าบีบมือฉันแน่นขึ้น ท่านไม่ได้พูดอะไรออกมาเป็นเวลานาน ฉันรู้สึกปวดใจเหลือเกิน

ฉันทำให้คุณย่าผิดหวัง แต่ฉันก็ไม่อยากโกหกท่าน

ผ่านไปนานมาก คุณย่าถึงได้ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วตบหลังมือของฉันเบา ๆ

บนใบหน้าของท่านมีรอยยิ้มที่อ่อนโยน “ไม่มีลูกก็ดีเหมือนกัน ญาณี นี่คือทางเลือกของหนู ย่าจะเคารพการตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ