บทที่ 86 ความอ่อนโยนของภาคิน

ฉันรู้สึกได้ถึงความห่วงใยจากคนแปลกหน้า

คุณป้าลุกขึ้นยืน ยิ้มให้ฉัน จากนั้นก็หยิบไม้กวาดขึ้นมากวาดถนนต่อไป

ค่ำคืนล่วงลึกขึ้นเรื่อย ๆ มีเพียงแสงไฟนีออนบนท้องถนนที่ส่องแสงระยิบระยับ ผู้คนและรถบนท้องถนนก็เริ่มน้อยลง

ฉันนั่งอยู่ข้างถนนเป็นเวลานาน ไม่อยากไปโรงพยาบาล แล้วก็ไม่อยากกลับบ้าน

ไม่รู้ว่าเป็นเพร...