บทที่ 38 ระยะห่าง

หลังจากก้าวพ้นประตูอาคารฝ่ายปกครอง แสงแดดยามสายจ้องมองลงมายังร่างของธันวา ราวกับจะตอกย้ำความอบอ้าวและขมขื่นในหัวใจ

ชายหนุ่มเดินตรงไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ลาดจอดรถ เสียงลมหายใจของเขาหนักอึ้ง ทุกห้วงความคิดเต็มไปด้วยภาพใบหน้าหวานของพริม และคำพูดของอาจารย์ฝ่ายปกครองที่ยังคงดังก้องอยู่ในหัว

‘ถ้าคุณรักและหว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ