อุ่นไอในรอยหมึก

อุ่นไอในรอยหมึก

ม้าน้ำสีเงิน · กำลังอัปเดต · 199.8k คำ

749
ยอดนิยม
13.4k
การดู
912
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

คำโปรย

"ห้ามดื้อ ห้ามดึก และห้ามฝืนตัวเอง.. ถ้าร่างกายจะพัง ให้มาพังที่พี่ ไม่ใช่ที่ร้านกาแฟ"

เธอก็แค่บาริสต้าสาวปีหนึ่งตัวคนเดียว ที่ต้องทั้งวิ่งเรียนและทำงานจนร่างแทบพัง ส่วนเขาก็แค่ช่างสักหนุ่มวัยสามสิบปี มาดเถื่อนที่ชอบทำตัวเป็นเสือยิ้มยาก

คนหนึ่งโหยหาความอบอุ่น ส่วนอีกคนก็อยากเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้กับอีกคน

แล้ววันที่เข็มสักฝังรอยหมึกลงบนผิว หัวใจทั้งสองดวงก็ผูกพันกันจนลบไม่ออกอีกแล้ว

บท 1

#ร้านกาแฟ

แสงแดดยามบ่ายสามโมงยังคงร้อนระอุ แต่ภายในร้านกาแฟขนาดกะทัดรัดที่ตกแต่งด้วยโทนสีที่สบายตา กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นคั่วเมล็ดกาแฟที่เป็นเอกลักษณ์ เสียงเครื่องบดเมล็ดกาแฟทำงานสลับกับเสียงเคาะกากกาแฟดังขึ้นเป็นจังหวะอย่างต่อเนื่อง

“พริม! คาปูชิโน่เย็นหวานน้อยแก้วหนึ่งโต๊ะสาม แล้วก็อเมริกาโน่เย็นหน้าร้านจ้ะ” เสียงของพี่มน เจ้าของร้านกาแฟที่ตะโกนมาจากหลังเคาน์เตอร์เค้ก

“ได้ค่ะพี่มน พริมกำลังจัดให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

พริม หรือ พริมา ในวัย 22 ปี ขยับผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลเข้มของร้านให้เข้าที่ มือเรียวเล็กขยับหยิบก้านชงกาแฟมาเช็ดอย่างคล่องแคล่ว ใบหน้าจิ้มลิ้มซับด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ ตามไรผม แม้ดวงตาคู่สวยจะฉายแววอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด จากการนอนเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่ริมฝีปากบางก็ยังคงแต้มยิ้มสดใสส่งให้ลูกค้าอยู่เสมอ

วันนี้เธอตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะได้ไปให้ทันรถเมล์ เพราะวันนี้เธอมีเรียนช่วงเช้า เวลาแปดโมง พออาจารย์ปล่อยเลิกคลาสเรียนตอนบ่ายโมงตรง แทนที่จะได้พักกินข้าวเหมือนเพื่อนคนอื่น พริมกลับต้องรีบคว้ากระเป๋าผ้าคู่ใจ วิ่งกระหืดกระหอบขึ้นรถเมล์เพื่อมาเข้ากะพาร์ทไทม์ที่ร้านกาแฟให้ทันบ่ายสองโมง

“อเมริกาโน่เย็นได้แล้วค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ” พริมยื่นแก้วกาแฟพร้อมกับรอยยิ้มให้ลูกค้าหน้าร้าน ก่อนจะหมุนตัวกลับมาลากเก้าอี้ตัวเล็กข้างเคาน์เตอร์มานั่งแปะลงอย่างหมดแรง

ขาเรียวคู่สวยสั่นระริกด้วยความล้า พริมยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองเบาๆ เพื่อไล่ความมึนงงที่เริ่มเกาะกินสมอง

“พริม เอานี่ไปกินก่อนไป ยืนขาแข็งมาตั้งแต่บ่ายสองแล้วไม่ใช่หรือไงเรา” พี่มนเดินถือจานแซนด์วิชแฮมชีสชิ้นโตมาวางตรงหน้า พร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูแกมเป็นห่วง

“พี่มน.. พริมเกรงใจจังค่ะ แค่พี่มนยอมปรับตารางกะให้พริมมาทำตอนบ่ายได้ พริมก็ไม่รู้จะขอบคุณยังไงแล้ว” หญิงสาวยกมือไหว้พลางมองแซนด์วิชตาโต ท้องไส้เริ่มส่งเสียงประท้วงประจานตัวเองทันที

“เกรงใจอะไรกัน ตัวแค่นี้ถ้าร่างกายพังขึ้นมาจะทำยังไง หืม? ดูซิ หน้าซีดหมดแล้วเนี่ย เรียนปีสุดท้ายมันหนักขนาดนั้นเลยเหรอ” พี่มนบ่นอุบ พลางยื่นแก้วน้ำเปล่าให้

“ทั้งรายงาน ทั้งวิจัยตัวจบเลยค่ะพี่มน ไหนจะค่าเทอมงวดสุดท้ายที่ต้องรีบปั่นอีก แต่พริมไหวค่ะ! ถึกทนยิ่งกว่าคนเหล็กก็พริมนี่แหละค่ะ” พริมเคี้ยวแซนด์วิชตุ้ยๆ จนแก้มป่อง ก่อนจะกำหมัดทำท่าสู้ตายเรียกเสียงหัวเราะจากเจ้าของร้าน

“ฮ่าๆ จ้ะ ยัยคนเก่ง อย่าให้เห็นว่าวูบคาเครื่องชงกาแฟแล้วกัน... เออพริม เดี๋ยวพี่จะเข้าไปเช็คสต็อกเมล็ดกาแฟข้างหลังหน่อยนะ ฝากดูหน้าร้านแป๊บหนึ่ง”

“รับทราบค่ะหัวหน้า!” พริมตะเบ๊ะรับคำอย่างแข็งขัน

เมื่อความเงียบเข้าปกคลุมร้านชั่วขณะ พริมที่กำลังเคี้ยวขนมปังคำสุดท้ายหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูยอดเงินในบัญชี ตัวเลขหลักพันต้นๆ ทำเอาเธอต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

‘ค่าหอพักจ่อคิวรออยู่สัปดาห์หน้า ค่าชีทเรียนอีก... อดทนหน่อยนะพริม อีกแค่นิดเดียวก็จะเรียนจบแล้ว’ เธอบอกตัวเองในใจพลางตบแก้มสลับไปมาเพื่อเรียกสติ

ทว่าจังหวะนั้น... เสียงดนตรีที่มีเสียงกีตาร์เบสหนักๆ ก็ลอยคลอมาตามลม แม้จะไม่ได้ดังจนหนวกหู แต่มันก็ทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยพลังลึกลับจนพริมต้องเหลียวสายตาไปมองทางบานกระจกใสหน้าร้าน

ภาพที่เห็นคือตึกแถวข้างๆ ที่ถูกทาสีดำสนิททั้งหลัง มีป้ายไฟนีออนดัดสีดำสลักข้อความสั้นๆ ว่า ‘December TATTOO’

มันคือร้านสักที่เพิ่งเปิดใหม่ได้ไม่กี่สัปดาห์ ประตูทางเข้าเป็นกระจกดำทึบจนมองไม่เห็นข้างใน มีเพียงแสงไฟสลัวๆ สีส้มวอร์มไลท์ที่ลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านออกมาเป็นครั้งคราว ดูลึกลับ น่ากลัว และไม่น่าเฉียดเข้าไปใกล้สำหรับเด็กสาวตัวคนเดียวอย่างเธอเลยสักนิด

“มองอะไรอยู่เหรอพริม” พี่มนที่เดินถือสมุดจดสต็อกกลับออกมาเอ่ยทัก เมื่อเห็นหญิงสาวนั่งเหม่อมองไปข้างบ้าน

“อ๋อ~ เปล่าค่ะพี่มน พริมแค่ฟังเสียงเพลงจากร้านสักข้างๆ น่ะค่ะ ดู... ลึกลับดีนะคะ” พริมเอ่ยตอบพลางทำตาปริบๆ

พี่มนชะโงกหน้ามองตามแล้วลดเสียงลงซุบซิบทันที

“เออ พูดถึงร้านนั้น พี่ก็ยังแอบหวั่นๆ อยู่เลยนะ เจ้าของร้านที่ชื่อ ‘คุณธันวา’ น่ะ หน้าตานี่หล่อคมเข้มอย่างกับดาราเลยนะเธอ แต่มาดนี่นิ่งสนิท รอยสักลามไปจนถึงคอ นึกว่าหลุดมาจากแก๊งมาเฟีย คนแถวนี้ไม่มีใครกล้าเดินผ่านหน้าร้านตรงๆ สักคน”

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะพี่มน?” พริมเลิกคิ้วด้วยความอยากรู้ “เขาน่ากลัวมากเลยเหรอ”

“มากกกก!~” พี่มนลากเสียงยาว “วันก่อนพี่เดินเอาคูปองส่วนลดร้านเราไปหย่อนตู้ไปรษณีย์หน้าบ้านเขา บังเอิญเขาเปิดประตูออกมาพอดี สายตาที่เขามองมานะพริมเอ๊ย.. อย่างกับไปหงุดหงิดอะไรมา พี่นี่รีบไหว้ปลกๆ แล้วหนีแทบไม่ทัน พูดแล้วยังขนลุกไม่หายเลยเนี่ย”

พริมหลุดขำคิกคักกับท่าทางโอเวอร์ของเจ้าของร้าน

“เขาอาจจะแค่เป็นคนหน้าดุเฉยๆ ก็ได้มั้งคะพี่มน ช่างสักเขาก็ต้องมีคาแรคเตอร์เท่ๆ โหดๆ แบบนี้แหละค่ะ”

“แม่คู๊น~ มองโลกในแง่ดีจริง เอาเป็นว่าเลิกงานดึกๆ เดินผ่านหน้าร้านก็ระวังตัวหน่อยละกัน ยิ่งชอบอยู่คนเดียวซะด้วย” พี่มนเตือนด้วยความหวังดี

“ค่ะพริมจะระวังนะคะ” พริมรับคำพลางทอดสายตามองไปยังประตูบานเลื่อนสีดำสนิทของร้านสักนั้นอีกครั้ง ในใจแอบนึกสงสัยว่าผู้ชายที่ชื่อ ‘ธันวา’ คนนั้นจะหน้าตาดุร้ายและน่ากลัวสมคำเล่าลือขนาดไหนกันเชียว

#18:56 น.

เวลาล่วงเลยไปจนถึงช่วงหัวค่ำ ลูกค้าเริ่มบางตาลงจนเหลือเพียงความเงียบ พริมย้ายตัวเองมาเช็ดโต๊ะอาหารตัวสุดท้าย ทันใดนั้น อาการหน้ามืดฉับพลันก็จู่โจมจนโลกทั้งใบหมุนคว้าง ร่างเล็กเซถลากระแทกกับขอบโต๊ะจนเกิดเสียงดัง

“โอ๊ย!~” พริมส่งเสียงร้องแผ่วเบา ยกมือเรียวขึ้นกุมขมับ ดวงตาพร่ามัวจนต้องหลับตาลงแน่นๆ

‘ไม่เอาหน่า... อย่ามาเพิ่งเป็นลมตอนนี้เชียวนะยายพริม งานยังไม่เสร็จเลย’ เธอพึมพำในใจ ขาที่อ่อนแรงพยายามพยุงร่างของตัวเองให้ยืนตรง แต่ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาหลายวันกลับไม่เอื้ออำนวยให้ทำตามใจชอบ

“พริม! เป็นอะไรหรือเปล่า!” พี่มนรีบวิ่งหน้าตื่นออกมาจากเคาน์เตอร์ เข้ามาประคองแขนหญิงสาวไว้ได้ทันท่วงที “หน้าซีดเป็นไก่ต้มเลยพริม! พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าฝืนตัวเองน่ะ”

“พริม... พริมแค่หน้ามืดนิดหน่อยค่ะพี่มน” พริมพยายามส่งยิ้มแห้งๆ เพื่อให้พี่สาวสบายใจ แต่เม็ดเหงื่อที่ผุดเต็มหน้าผากกลับสวนทางกับคำพูดอย่างสิ้นเชิง

“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลยนะเรา ฝืนทำเป็นเก่งอยู่ได้ ไปๆ หลังร้านเลย ไปนั่งพัก ดื่มน้ำหวานซะ เดี๋ยวที่เหลือพี่จัดการเอง” พี่มนสั่งเสียงเข้มแกมบังคับ

“แต่ว่า...”

“ไม่มีแต่! ถ้ายังดื้ออีก พี่จะหักเงินเดือนข้อหาไม่ดูแลตัวเองนะ”

เมื่อโดนไม้นี้เข้าไป เธอจึงต้องยอมจำนนเดินคอตกเข้าไปนั่งพักที่เก้าอี้หลังร้าน เธอซบหน้าลงกับฝ่ามือของตัวเอง ความรู้สึกโดดเดี่ยวและเหนื่อยสายตัวแทบขาดเริ่มประดังประเดเข้ามาในหัวใจทันที

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

617.8k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

551.5k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
แด๊ดดี้คนคูล

แด๊ดดี้คนคูล

11.2k การดู · เสร็จสิ้น · ชื่อเนม นิยายของเนม
"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น

"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"

"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"

เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย

ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้

วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
สูตรรักศาสตราจารย์

สูตรรักศาสตราจารย์

124.8k การดู · เสร็จสิ้น · oiloiloil253
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ

"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"

"อื้อ แกรู้จักหรือ"

"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"

"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"

"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"

"ฉิบหายล่ะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
หยุดเสือ

หยุดเสือ

218.6k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
เขาเป็นเสือที่ไม่เคยจริงใจกับผู้หญิงคนไหนไม่พร้อมที่จะถอดเขี้ยวเล็บเพื่อใคร
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

193.4k การดู · เสร็จสิ้น · นรานิณ
เพราะหนี้สินก้อนโตของครอบครัว ทำให้ "ปลายฝน" นักศึกษาเภสัชศาสตร์ปี 4 ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจดทะเบียนสมรสขัดดอกกับ "นพ. บดินทร์" ศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกลพ่วงตำแหน่งอาจารย์พิเศษสุดเนี้ยบที่เพิ่งดุเธอไปหมาดๆ กลางคลาสเรียน!

สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว

ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว

เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

622.2k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

1.1k การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
ทะลุมิติมาทั้งที ดันต้องรับมรดกเป็นโรงเตี๊ยมใกล้เจ๊งกับหนี้ก้อนโตในดินแดนเถื่อนที่คนมีปืนมีสิทธิ์พูดมากกว่าคนมีเหตุผล!

ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!

แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา

เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น

เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

255.2k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

42.6k การดู · เสร็จสิ้น · ณดารินทร์
“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย”
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

796.3k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

297.8k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ