บทที่ 30 30

“เหมือนในสิ่งดีๆ ฉันไม่ว่าหรอกค่ะ แต่เรื่องไม่ดีนี่สิ...” พรพระพายหยุดพูดแค่นั้น

แบรดลีย์อมยิ้ม ยอมให้เมียดุ แล้วยื่นมือมาแย่งจัสตินไปอุ้ม “เป็นพ่อม่ายลูกสอง เมียไม่มี ไม่มีใครสอนวิธีเลี้ยงลูกก็เป็นแบบนี้แหละ ผมถึงอยากได้เมียสักคน”

“ถ้าคุณอยากมีเมียเป็นตัวเป็นตน เด็กน้อยสองคนคงไม่ได้เกิด” พรพร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ