บทนำ
"ยิ้มอะไร" ดวงตาคู่หวานจ้องเขม็งขณะรอฟังคำตอบ "ไม่บอก ความลับสวรรค์" พรพระพายทำปากขมุบขมิบ ก่อนจะฉุกคิดอะไรออกเสียงเด็กที่เธอได้ยินในร้าน "คุณคงตามฉันมาตั้งแต่ร้านไอศกรีมสินะ เสียงเด็กในร้านคงเป็นพวกลูกๆ คุณเขามาด้วยใช่ไหม" "ใช่ จอร์แดนกับจัสตินมาด้วย พวกเขาอยากเจอแม่ เลยพามาตามหาแม่" น้ำเสียงของแบรดลีย์กระตือรือร้นขึ้นทันที แล้วจิ้มนิ้วชี้ไปที่อก
บท 1
รัฐแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา
รัฐแมรีแลนด์ตั้งอยู่ทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา เมืองหลวงของรัฐคือ ‘แอนนาโพลิส’ ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสหรัฐอเมริกาในช่วงปี ค.ศ. 1783-1784
ในคืนวันศุกร์ เวลาประมาณเที่ยงคืนสิบห้านาที รถซิตี้คาร์สีขาวแล่นมาด้วยความเร็ว ตัวรถส่ายไปมาเป็นที่น่าหวาดเสียวของคนที่พบเห็น คนขับคงไม่รู้ตัวว่ามีใครบางคนที่ขับรถตามหลังจับตาดูอยู่
ใครอีกคนที่เร่งเหยียบคันเร่งตามมาติดๆ กำลังส่ายหน้าระอาใจ เขาเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเร็วๆ นี้
และต่อจากนั้นไม่นาน เสียงยางรถเบียดกับถนนและเสียงโครมก็ดังก้องตามมาติดๆ โชคดีเหลือเกินที่อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดขึ้นบนถนนชนบทสายเล็กๆ ที่เงียบเหงา จึงไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต ความเสียหายแค่เกิดขึ้นกับด้านหน้าของรถยนต์ที่ยุบเข้าไปเกือบครึ่ง ส่วนแบริเออร์ที่ถูกชนไม่ได้เสียหายแต่เคลื่อนที่ออกไป บนถนนเต็มไปด้วยเศษกระจกหน้ารถที่แตกกระจายเกลื่อน
ร่างเล็กของสาวสวยซึ่งเป็นผู้ขับขี่กำลังอยู่ในอาการตระหนก ใบหน้าซีดขาว สมองมึนงง ร่างกายนอกจากถูกเศษกระจกบาดเล็กน้อย ศีรษะกระแทกเข้ากับพวงมาลัยรถยนต์ก็ไม่มีอาการอะไรรุนแรง
“ซวยแล้ว!” หญิงสาวยังอยู่ในอาการมึนเมายกมือลูบหน้าด้วยความเคร่งเครียด แล้วเลื่อนมือลงไปทาบหน้าอก สัมผัสได้ถึงหัวใจดวงน้อยที่เต้นตุบๆ ด้วยความตกใจ
ซวยแน่เพราะรถคันนี้เป็นของลิซ่า เพื่อนสาวชาวสิงคโปร์ที่ให้เธอยืมมาใช้ แล้วบอกทิ้งท้ายไว้ว่าประกันใกล้จะขาดแล้วนะยูโปรดขับด้วยความระมัดระวัง
‘พรพระพาย’ กะพริบตาปริบๆ พยายามสลัดไล่ความมึนงง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอเมาม็อกเทลสปาร์กลิ่งสีม่วง ซึ่งเป็นเครื่องดื่มแก้วเดียวในผับที่หญิงสาวสั่งมาดื่มเพื่อลืมความทุกข์ หลังจาก ‘กานดา’ เพื่อนสนิทสาวชาวไทยส่งคลิปวิดีโอการแต่งงานของ ‘รังสิโรจน์’ อดีตคนรักที่กลับเมืองไทยไปก่อนหลังเรียนจบ ส่วนเธอขอทำงานเก็บเงินอีกหน่อยแล้ววาดฝันว่าจะกลับไปแต่งงานกัน แต่เขาไม่รอเธอและตัดสินใจชิงสละโสดไปก่อนกับไฮโซสาวคนดัง ซึ่งเป็นข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์หลายฉบับ
วันนี้เธอเลยขอดื่มให้เขาซะหน่อย ดื่มอวยพรให้เขาจากที่ไกลๆ แบบนี้ล่ะดีแล้ว ดีใจกับเขาที่ได้เจอคนที่ใช่ แล้วก็ฉลองให้กับตัวเองที่กลับมาโสดอีกครั้ง พร้อมกับการสูญเสีย...สูญเสียคนที่ไม่รักเราจริง มาทิ้งกันไปแบบนี้!
เออ...ว่าแต่ดีไม่ใช่เหรอที่เราเสียคนที่ไม่รักเราไป น่าจะรู้สึกแฮปปี้ หลั่นล้า ดี๊ด๊าเหมือนปลากระดี่ได้อาบน้ำแร่จากเทือกเขาหิมาลัยสิ แต่ทำไมพอนึกถึงหน้าผู้ชายเฮงซวยคนนั้นขึ้นมาทีไร ก็เจ็บจี๊ดที่กระดองใจแบบนี้!!
“เฮงซวยชะม้าดดด...มันวันอะไรของช้านเนี่ยยย!!”
หญิงสาวยืนซวนเซ ปากก็สบถเสียงอ้อแอ้ฟังไม่ได้ศัพท์ อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่ถึงกับรุนแรงนัก แค่รถพังบางส่วน แต่ทำให้สมองของเธอมึนเบลอไปหมด จนกระทั่งเห็นว่ามีรถหรูคันหนึ่งขับมาจอดด้านหน้า
ร่างสูงกำยำก้าวลงมาจากรถยนต์แม็คลาเรน พีวัน แอลเอ็ม สีดำมันปลาบ ไฮเปอร์คาร์ที่หายากที่สุดคันหนึ่งของโลก ท่าทางของเขาดูรีบร้อน และที่ทำให้พรพระพายมองอย่างตะลึงก็เพราะเขาคือ
‘ซูเปอร์ฮีโร่’
‘ซูเปอร์ฮีโร่กำลังลงจากรถเพื่อมาช่วยเธอ’
“พระเจ้า...นี่เขา เป็นฮีโร่ในจอไม่พอ ตามมาช่วยฉันถึงที่นี่ รักคุณจังค่ะกัปตัน...” หญิงสาวยกมือขึ้นโบกเรียกเขา พร้อมเสียงอ้อแอ้ นัยน์ตาหวานเชื่อมแปลกๆ
“ช่วยฉันด้วยค่ะ ฉันอยู่ทางนี้ ทางนี้ค่ะ กัปตานนน...”
ร่างสูงที่ก้าวยาวๆ เข้ามายังจุดเกิดเหตุด้วยความรีบเร่ง ไม่กี่ก้าวก็ถึงรถคันที่ประสบอุบัติเหตุ เขาไม่ใช่ซูเปอร์ฮีโร่ แต่เขาคือ ‘แบรดลีย์ อาเชอร์’ ทายาทหนึ่งเดียวของตระกูลอาเชอร์ที่ทรงอิทธิพลตระกูลหนึ่งในประเทศเสรีนี้ ตระกูลอาเชอร์ประกอบธุรกิจด้านเรือเดินสมุทร เรือสำราญ และมีโรงแรมห้าดาวหลายแห่ง รวมถึงเป็นเจ้าของคอนโดฯ ระดับไฮเอนด์ในหลายรัฐ และยังขยายสาขาไปอีกหลายประเทศ
สีผิวเดิมของแบรดลีย์ค่อนข้างขาวจัด แต่เขาเป็นคนชอบออกกำลังกายและอาบแดดบ่อยครั้ง เวลานี้ผิวที่ขาวจัดจึงมีสีแทน น่ามองมากขึ้นไปอีก
ร่างสูงกำยำราวนายแบบอยู่ในชุดเสื้อยืดคอกลมสีน้ำตาลเข้ม อวดมัดกล้ามแน่นๆ แข็งแรงมาก สวมกางเกงยีนสีเข้มยิ่งทำให้เขาดูสูงเพรียว เร้าใจ เพราะมันเน้นสัดส่วนชัดเจนเหมือนกับที่เธอเคยเห็นในภาพยนตร์ ในมือยังถือโล่ซึ่งเป็นอาวุธประจำตัว...
แบรดลีย์รีบเปิดประตูรถยนต์ฝั่งคนขับและอุ้มเธอลงมา
“เธอเป็นยังไงบ้าง” เสียงหล่อสมกับใบหน้าเอ่ยถามหญิงสาว กวาดตาคมมองไปทั่วร่างเล็ก
พรพระพายกะพริบตาปริบๆ แล้วส่งยิ้มเผล่ให้ครั้งหนึ่ง “จักรวารไปทางไหนคะ”
แบรดลีย์มองแม่สาวขาซิ่งตรงหน้าแล้วขำไม่ออก อาการท่าจะหนัก ดวงตาคมเข้มจ้องใบหน้าสวย แล้วตอบเสียงเครียด
“จักรวารอยู่อีกไกล แต่ถ้าเธอไปไม่ไหว คืนนี้คงต้องไปกับฉัน”
พรพระพายส่งยิ้มเรื่อยเปื่อย รู้สึกเหมือนกำลังลอยคว้างอากาศราวกับไม่เป็นตัวของตัวเอง เธอไม่เคยเชื่อเรื่องทฤษฎีโลกกลมมาก่อน จนกระทั่งเวลานี้ เธอกับเขาพบกันในโรงภาพยนตร์รอบมิดไนต์ที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง เธอจองตั๋วอย่างยากลำบาก แต่ในที่สุดก็ได้ดูหนังดังซึ่งทำรายได้สูงสุดในอเมริกาและกำลังทำรายได้สูงสุดไปทั่วโลก เขาเป็นฮีโร่ที่ออกมาแต่ละทีสาวๆ ไม่ยอมกะพริบตา
บทล่าสุด
#78 บทที่ 78 78
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#77 บทที่ 77 77
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#76 บทที่ 76 76
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#75 บทที่ 75 75
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#74 บทที่ 74 74
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#73 บทที่ 73 73
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#72 บทที่ 72 72
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#71 บทที่ 71 71
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#70 บทที่ 70 70
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026#69 บทที่ 69 69
อัปเดตล่าสุด: 1/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้อนรักคุณอามาเฟีย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













