บทที่ 109 ผู้หญิงที่สู้มือเปล่าได้

ผมเดินกลับมายังกองไฟ ชายคนนั้นหายใจรวยรินแล้ว ในขณะนั้นเอง ผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็หันหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน ปากพูดภาษาอังกฤษออกมาคำเดียวว่า "ช่วยด้วย"

สีหน้าของผมแข็งทื่อไปชั่วขณะ รู้สึกประหลาดใจ คิดว่าตัวเองคงจะหูฝาดไป เมื่อผมหันไปมองผู้หญิงคนนั้น เธอก็จ้องมองผมด้วยสายตาอ้อนวอน เปล่งเสียงชัดเ...