บทนำ
บท 1
ฉันชื่อชัยภัทร หลังจากจบมหาวิทยาลัยแล้ว ฉันกับแฟนก็เข้าทำงานที่บริษัทเดียวกัน ที่นี่ ฉันได้พบกับหัวหน้าของฉัน พลอยชมพู ผู้หญิงทรงอำนาจ เข้มงวด และเป็นหัวหน้าปีศาจที่มีชื่อเสียงประจำบริษัท อีกด้านหนึ่ง เธอมีชื่อเสียงด้านอารมณ์เร่าร้อนที่เหมือนปีศาจร้าย ผู้หญิงแบบนี้แทบไม่มีใครสามารถพิชิตเธอได้ อีกอย่างฉันรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีความต้องการทางเพศสูงมาก เพราะฉันเห็นเห็นด้วยตาตัวเอง วันนั้นเธออยู่ในออฟฟิศ ถือของเล่นผู้ใหญ่แยกขา และปลอบโยนระหว่างช่องแคบนั้น สีหน้าของเธอดูลามกมาก อารมณ์เร่าร้อนทำให้ความปรารถนาของฉันลุกโชน อวัยวะเพศของฉันแข็งจนควบคุมไม่ได้ ขณะที่ฉันแอบถ่ายรูปเธอช่วยตัวเองลับ ๆ โดยวางแผนจะใช้รูปเหล่านี้ขู่เธอ ให้เธอกลายเป็นทาสรับใช้ทางเพศของฉันตั้งแต่นั้น งานเอาต์ติ้งของบริษัททำลายแผนของฉัน แต่กิจกรรมครั้งนี้เองที่ทำให้ฉันได้เธอมาจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตวิญญาณ...
"พลอยชมพู เป็นเธอนี่เอง"
พอฉันขึ้นเครื่องบิน ก็พบว่าผู้หญิงที่นั่งข้าง ๆ คือหัวหน้าตอนที่ทำงานในบริษัท
พลอยชมพูเป็นผู้จัดการแผนก อายุไม่ถึงสามสิบ แต่รูปร่างเร่าร้อนมาก ตัวเธอเปล่งเสน่ห์ของความเป็นผู้ใหญ่ที่น่าหลงใหล สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านบน ส่วนล่างเป็นกระโปรงรัดรูปสีดำ ขาขาวอวบยาวหุ้มด้วยถุงน่องสีเนื้อเซ็กซี่
หน้าอกดูใหญ่ ส่วนที่แลบออกมาทั้งใหญ่และขาว ทำให้เสื้อเชิ้ตสีขาวด้านบนตึงจนเหมือนจะระเบิด ร่องอกลึกที่น่าหลงใหล อัญมณีสีน้ำเงินรูปหยดน้ำหยดลงมาพอดีตรงร่องอก อัญมณีนั้นส่องแสงราวกับจะดึงวิญญาณฉันไป
ทันทีที่เห็นผู้หญิงคนนี้ หัวใจฉันก็เต้นรัวไม่หยุด ดวงตาสีฟ้าอ่อนของเธอเหมือนปีศาจร้ายในตำนานที่ยั่วยวนใจฉัน
หัวใจฉันเริ่มเต้นเร็วจนควบคุมไม่ได้ ลมหายใจเต็มไปด้วยกลิ่นหอมอันน่าหลงใหลจากตัวเธอ
หลังจากนั้นฉันนั่งลงในที่ของตัวเอง กลิ่นหอมนั้นห่อหุ้มฉันไว้อย่างเข้มข้นยิ่งขึ้น ในสายตาหน้าอกของเธอที่สั่นไหวตามลมหายใจ ยิ่งทำให้ฉันอดใจไม่ไหว อวัยวะเพศแข็งเหมือนเหล็ก
ฉันสูดหายใจเข้าเต็มปอด รู้สึกถึงกลิ่นกายอันเข้มข้นของเธอ พร้อมกับใช้มือปิดอวัยวะเพศที่แข็งตัว
ช่วยไม่ได้ หน้าอกเธอสวยเกินไป ใหญ่และขาว ฉันชอบมากจริง ๆ ทุกครั้งที่เห็นเธอ ในสมองฉันจะมีภาพบางอย่างปรากฏขึ้น ในภาพพลอยชมพูบีบหน้าอกของเธอ คุกเข่าลงที่พื้น และใช้สิ่งที่ใหญ่และขาวนั่นห่ออวัยวะเพศฉันด้วยท่าทางลามกมาก จากนั้นใช้ริมฝีปากอวบของเธออมอวัยวะเพศฉันไว้ในปาก
โอ้ พระเจ้า ภาพเหล่านี้ปรากฏในสมองฉันนับไม่ถ้วน
น่าเสียดายที่ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงจินตนาการของฉัน
ดูเหมือนเธอจะสังเกตเห็นความผิดปกติของฉัน ริมฝีปากอวบของพลอยชมพูขยับเล็กน้อย ราวกับกำลังด่าอะไรบางอย่าง ใบหน้าสวยก็แสดงอารมณ์รำคาญ
ดวงตาสีน้ำเงินมองฉันด้วยความเข้มงวด
ฉันรู้สึกถึงสายตาเข้มงวดนั้น ใจก็วุ่นวายขึ้นมา
เธอเก่งมากในบริษัท รูปร่างเร่าร้อน หน้าตาสวยมาก แต่ในเวลาเดียวกัน บุคลิกของเธอทำให้คนปวดหัวมาก เธอดูอารมณ์เสียมาก มักจะมีความรู้สึกเหนือคนอื่นเสมอ
"ชัยภัทร ถ้าฉันจำไม่ผิด งานขายที่มอบหมายให้เธอก่อนหน้านี้ ก็ยังไม่เสร็จใช่ไหม? ผลงานแบบเธอ มีหน้าไหนมาร่วมงานเลี้ยงบริษัท เธอไม่มีความอายบ้างเหรอ?"
"หลังจากงานเลี้ยงครั้งนี้เสร็จ ฉันจะให้เวลาเธออีกหนึ่งสัปดาห์ ถ้ายังทำงานไม่เสร็จ เธอก็ออกไปจากบริษัทเลย"
พลอยชมพูเงยคางสูง จ้องฉันด้วยความโกรธ ริมฝีปากอวบยังสวยอยู่ แต่สีหน้าเย่อหยิ่งมาก ใจฉันเกิดความโกรธขึ้น มีช่วงหนึ่งอยากจะกดเธอลงบนเก้าอี้ ไม่สนใจอะไรแล้วจับเธอร่วมรัก
จริงๆ แล้วงานขายทำไม่เสร็จ ไม่ได้เกี่ยวกับตัวฉันเท่าไหร่ เป็นปัจจัยภายนอกที่ทำให้เป็นแบบนี้ จุดนี้พลอยชมพูก็รู้ดี เธอยกเรื่องนี้ขึ้นมาตอนนี้ เป็นการจงใจทำร้ายฉัน
ฉันเดาว่า คงเป็นเพราะอวัยวะเพศแข็งของฉัน ทำให้เธอรู้สึกหวิว ๆ เธอที่เย่อหยิ่งจะทนได้อย่างไรกับตัวเองในฐานะหัวหน้า ที่เกิดความรู้สึกหวิว ๆ ต่อฉันในฐานะลูกน้อง
ฉันมองหน้าอกใหญ่ของเธอด้วยเจตนาไม่ดี หลังจากนั้นถอยห่างเล็กน้อยแล้วนั่งตรง และหลับตา
ตอนนี้ รอบ ๆ มีเพื่อนร่วมงานไม่น้อย แต่เมื่อเผชิญกับท่าทีเย่อหยิ่งของพลอยชมพู ไม่มีใครกล้าพูดแทนฉัน
พวกเขาบางคนก้มหน้า ทำเป็นไม่ได้ยิน บางคนมองฉันด้วยสายตาสงสารหรือดูถูก
สำหรับสายตาเหล่านี้ ฉันเลือกเพิกเฉย แต่ในสมองกลับมีภาพจับพลอยชมพูเอาอย่างหนักปรากฏขึ้นอีก
เพื่อนร่วมงานเหล่านี้ พวกเขาเหมือนฉัน เป็นเพียงคนอ่อนแอที่ถูกพลอยชมพูกดขี่ การกลั่นแกล้งคนอ่อนแอไม่ได้รับความเคารพ การต่อต้านคนแข็งแกร่ง นั่นคือสิ่งที่ฉันควรทำ
ใช่แล้ว การต่อต้าน สำหรับพลอยชมพู ในสมองฉันมีแนวทางจัดการเธออยู่แล้วตั้งนาน เธอมีตำแหน่งสูงมากในบริษัท ตัวเธอเองยังเป็นคนเก่งจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ถ้าอยากต่อสู้กับเธอ ต้องหาโอกาสที่เหมาะสมเท่านั้น
การหุนหันพลันแล่นแก้ปัญหาไม่ได้ กลับจะทำให้ตัวฉันเองเดือดร้อน
พลอยชมพูตอนนี้ แสดงความโกรธมากต่อทัศนคติเพิกเฉยของฉัน หน้าอกใหญ่ตรงหน้า สั่นไหวตามลมหายใจของเธอ ถ้ามีคนสามารถลูบได้ จะพบว่าหัวนมของเธอแข็งขึ้นเพราะอารมณ์โกรธ
ผู้หญิงแบบเธอ มักจะถูกคนยกย่องและกลัว ไม่เคยมีใครทำท่าเพิกเฉยเธอแบบฉัน เธอทนไม่ได้แน่นอน
เพียงแต่เธอเองไม่รู้ว่า ทำไมหลังจากถูกฉันเพิกเฉย เธอถึงมีอารมณ์ซับซ้อนแบบนี้ นอกจากความโกรธแล้ว ยังมีความรู้สึกแปลก ๆ ที่น่าตื่นเต้น
ฉันก็รู้นานมากแล้วว่า พลอยชมพูมีปัญหาทางจิตใจบ้าง พลอยชมพูที่มักถูกคนยกย่องและกลัว จริง ๆ แล้วมีความชอบผิดปกติ นั่นคือชอบถูกคนตี ชอบถูกคนด่า ถ้าสามารถทำแบบนี้ตอนมีเซ็กส์ เธอจะถึงจุดสุดยอดได้ง่าย
ปัญหาทางจิตใจแบบนี้ มีคำศัพท์เฉพาะที่เรียกว่า เซ็กซ์ซาดิสม์
พลอยชมพูคือผู้หญิงที่ชื่นชอบเซ็กซ์ซาดิสม์
การไปพักผ่อนที่ออสเตรเลียครั้งนี้ บริษัทจองเครื่องบินลำหนึ่ง ผลงานของฉันในบริษัทยังพอได้ เลยอยู่ในรายชื่อไปพักผ่อนด้วย
ตอนนี้ เครื่องขึ้นบินได้ระยะหนึ่งแล้ว ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ทำให้ใจหดหู่
ใจฉันเครียดขึ้นทันที การปรากฏของเมฆแบบนี้ หมายความว่าพายุใหญ่กำลังจะมา สภาพอากาศรุนแรงแบบนี้ ไม่เหมาะสำหรับการขึ้นบิน
แต่ภัยพิบัติมักจะมาเป็นชุด ขณะที่ฉันกำลังมองออกหน้าต่างด้วยอารมณ์เครียด ควันดำก็ลอยผ่านหน้าต่าง
ที่สูงแบบนี้ ทำไมถึงมีควันเข้มปรากฏ มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว นั่นคือควันดำนี้มาจากเครื่องบินที่เรานั่ง
ฉันตื่นเต้นอยากลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายถูกเข็มขัดนิรภัยบนเก้าอี้มัดไว้แน่น ช่วงต่อมาเกิดการสั่นสะเทือนรุนแรง
เสียงกรีดร้องดังขึ้นข้างหู ร่างกายนุ่มและยืดหยุ่นตกลงมาในอ้อมแขนฉัน ในความตื่นตระหนก ฉันคว้าไปมา หูได้ยินเสียงเสื้อผ้าขาด
ไม่นานหลังจากนั้น ก้อนนุ่มก้อนหนึ่งถูกฉันจับไว้แน่น
"บ้าเอ๊ย ชัยภัทร เธอทำอะไรอยู่?"
ข้างหูเป็นเสียงด่าแหลมคมของพลอยชมพู ฉันถึงสังเกตว่า สิ่งที่ฉันจับอยู่ คือหน้าอกอวบใหญ่ของเธอ หัวนมแข็งเล็กน้อย กำลังกดฝ่ามือฉัน
ฉันยังได้กลิ่นหอมของหน้าอกจาง ๆ แต่ตอนนี้ อวัยวะเพศของฉันไม่แข็งเหมือนก่อน
ตอนนี้ฉันไม่มีเวลาอธิบาย เครื่องบินมีรูใหญ่ ลมแรงพัดใส่หน้าฉัน ลมเหมือนมีดที่พัดให้แก้มฉันเจ็บ
เห็นเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งถูกลมพัดออกจากเครื่องบิน ในตาฉันเหลือแต่ความหวาดกลัว
"ผู้หญิงบ้า ๆ เอาต์ติ้งบ้า ๆ ถ้ามีโอกาส กูจะจับมึงเอาให้หนัก" ฉันคำรามข้างหูพลอยชมพู ระบายอารมณ์ตัวเอง
เครื่องบินสั่นสะเทือนมากขึ้น รูที่เจาะใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ฉันรู้ว่า เครื่องบินลำนี้ไม่มีทางรอด จะอยู่หรือตายก็แล้วแต่โชคชะตาล่ะวะ!
หวังว่าฉันจะโชคดี ฉันคิดแบบนี้ ใช้แรงสุดท้าย จับหน้าอกใหญ่ของพลอยชมพูแน่น แม้กระทั่งบีบนวดหลายครั้ง
ตอนนี้ ของต่าง ๆ ในเครื่องบินเริ่มบินกระเด็น ฉันมือหนึ่งจับหน้าอกพลอยชมพู มือหนึ่งเกาะเก้าอี้แน่น ตื่นตระหนกวุ่นวาย ฉันรู้ว่า การกระทำทั้งหมดไม่มีความหมาย
พร้อมกับเสียงกรีดร้องของพลอยชมพู เราตกจากเครื่องบินที่พัง ตกลงสู่ที่ที่ไม่รู้จัก
บทล่าสุด
#141 บทที่ 141 หนอนต้นไม้
อัปเดตล่าสุด: 4/12/2026#140 บทที่ 140: หนูนาน่าตื่นเต้น
อัปเดตล่าสุด: 4/11/2026#139 บทที่ 139: ล้อเลียนอย่างบังคับ
อัปเดตล่าสุด: 4/12/2026#138 บทที่ 138: เลียจิ๋ม
อัปเดตล่าสุด: 4/12/2026#137 บทที่ 137: หนูนา
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#136 บทที่ 136 การช่วยหายใจแบบปากต่อปาก
อัปเดตล่าสุด: 4/11/2026#135 บทที่ 135: ออกจากค่าย
อัปเดตล่าสุด: 4/11/2026#134 บทที่ 134: ความรักฤดูใบไม้ผลิ
อัปเดตล่าสุด: 4/12/2026#133 บทที่ 133 ดำเนินการสอนต่อไป
อัปเดตล่าสุด: 4/12/2026#132 บทที่ 132 การสอน
อัปเดตล่าสุด: 4/11/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













