บทนำ
บท 1
ฉันชื่อชัยภัทร หลังจากจบมหาวิทยาลัยแล้ว ฉันกับแฟนก็เข้าทำงานที่บริษัทเดียวกัน ที่นี่ ฉันได้พบกับหัวหน้าของฉัน พลอยชมพู ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อฉันอย่างมาก พลอยชมพูมีอารมณ์แย่มาก เป็นหัวหน้าปีศาจที่มีชื่อเสียงของบริษัท สิ่งที่มีชื่อเสียงเช่นเดียวกันคือร่างกายเร่าร้อนของเธอที่เหมือนปีศาจร้าย ผู้หญิงแบบนี้ แทบไม่มีใครสามารถพิชิตเธอได้ ในโอกาสหนึ่งที่บังเอิญ ฉันกลับค้นพบว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีความต้องการทางเพศสูงมาก ฉันได้เห็นด้วยตาตัวเอง เธออยู่ในออฟฟิศ ถือของเล่นปลอม แอบปลอบตัวเอง เธอเอาขาแยก สีหน้าบนใบหน้าเธอดูลามกมาก ร่างกายเร่าร้อนทำให้ความปรารถนาของฉันลุกโชน อวัยวะเพศแข็งจนควบคุมไม่ได้ ขณะที่ฉันแอบถ่ายรูปเธอช่วยตัวเองลับๆ วางแผนจะใช้รูปเหล่านี้ขู่เธอ ให้เธอกลายเป็นทาสทางเพศของฉันตั้งแต่นั้น กิจกรรมเอาทิ้งของบริษัทมาทำลายแผนของฉัน แต่กิจกรรมครั้งนี้เองที่ทำให้ฉันได้เธอมาจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตวิญญาณ...
"พลอยชมพู เป็นเธอนี่เอง"
พอฉันขึ้นเครื่องบิน ก็พบว่าผู้หญิงที่นั่งข้างๆ ฉัน คือหัวหน้าตอนที่ทำงานในบริษัท
พลอยชมพูเป็นผู้จัดการแผนก อายุไม่ถึงสามสิบ แต่รูปร่างเร่าร้อนมาก ตัวเธอเปล่งเสน่ห์ของความเป็นผู้ใหญ่ที่น่าหลงใหล สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านบน ส่วนล่างเป็นกระโปรงรัดรูปสีดำ ขาขาวอวบยาวหุ้มด้วยถุงน่องสีเนื้อเซ็กซี่
หน้าอกโปนใหญ่ ส่วนที่เปิดออกมาในอากาศใหญ่และขาว ทำให้เสื้อเชิ้ตสีขาวด้านบนตึงจนเหมือนจะระเบิด ร่องอกที่น่าหลงใหลลึกมาก อัญมณีสีน้ำเงินรูปหยดน้ำหยดลงมาพอดีตรงร่องอก อัญมณีส่องแสงราวกับจะดึงวิญญาณฉันไป
เมื่อเห็นผู้หญิงคนนี้ในทันที หัวใจฉันก็เต้นรัวไม่หยุด ดวงตาสีฟ้าอ่อนของเธอเหมือนปีศาจร้ายในตำนาน ยั่วยวนฉันอย่างหนัก
หัวใจฉันเริ่มเต้นเร็วจนควบคุมไม่ได้ ลมหายใจเต็มไปด้วยกลิ่นหอมอันน่าหลงใหลจากตัวเธอ
หลังจากนั้นฉันนั่งลงในที่ของตัวเอง กลิ่นหอมนั้นห่อหุ้มฉันไว้อย่างเข้มข้นยิ่งขึ้น ในสายตาหน้าอกของเธอที่สั่นไหวตามลมหายใจ ยิ่งทำให้ฉันอดใจไม่ไหว อวัยวะเพศแข็งเหมือนเหล็ก
อดไม่ได้ ฉันหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกถึงกลิ่นกายเข้มข้นของเธอ พร้อมกับใช้มือปิดอวัยวะเพศที่แข็งตัวด้วยเสื้อ
ช่วยไม่ได้ หน้าอกเธอสวยเกินไป ใหญ่และขาว ฉันชอบมากจริงๆ ทุกครั้งที่เห็นเธอ ในสมองฉันจะมีภาพบางอย่างปรากฏขึ้น ในภาพพลอยชมพูถือหน้าอกของเธอ คุกเข่าลงที่พื้นห่ออวัยวะเพศฉัน เธอยังจะลามกมาก ใช้ริมฝีปากอวบของเธอ อมอวัยวะเพศฉันไว้ในปาก
โอ้ พระเจ้า ภาพเหล่านี้ปรากฏในสมองฉันนับไม่ถ้วน
น่าเสียดายที่ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงจินตนาการของฉัน
ดูเหมือนจะสังเกตเห็นความผิดปกติของฉัน ริมฝีปากอวบของพลอยชมพูขยับเล็กน้อย ราวกับกำลังด่าอะไรบางอย่าง ใบหน้าสวยก็แสดงอารมณ์รำคาญ
ดวงตาสีน้ำเงิน เมื่อมองมาที่ฉัน ก็มาพร้อมกับความเข้มงวดบ้าง
รู้สึกถึงสายตาเข้มงวดนั้น ใจฉันก็วุ่นวายขึ้นมา เฮ้อ เซ่อ เซ่อ
เธอเก่งมากในบริษัท รูปร่างเร่าร้อน หน้าตาสวยมาก แต่ในเวลาเดียวกัน บุคลิกของเธอทำให้คนปวดหัวมาก อารมณ์แย่มาก มักจะมีความรู้สึกเหนือคนอื่นเสมอ
"ชัยภัทร ถ้าฉันจำไม่ผิด งานขายที่มอบหมายให้เธอก่อนหน้านี้ เธอยังไม่เสร็จจนถึงตอนนี้ใช่ไหม? ผลงานแบบเธอ มีหน้าไหนมาร่วมงานเลี้ยงบริษัท เธอไม่มีความอายบ้างเหรอ?"
"หลังจากงานเลี้ยงครั้งนี้เสร็จ ฉันจะให้เวลาเธออีกหนึ่งสัปดาห์ ถ้ายังทำงานไม่เสร็จ เธอก็ออกไปจากบริษัทเลย"
พลอยชมพูเงยคางสูง จ้องฉันด้วยความโกรธ ริมฝีปากอวบยังสวยอยู่ แต่สีหน้าเย่อหยิ่งมาก ใจฉันเกิดความโกรธขึ้น มีช่วงหนึ่งอยากจะกดเธอลงบนเก้าอี้ ไม่สนใจอะไรแล้วจับเธอเอา
ชัยภัทรคือชื่อของฉัน จริงๆ แล้วงานขายทำไม่เสร็จ ไม่ได้เกี่ยวกับตัวฉันเท่าไหร่ เป็นปัจจัยภายนอกที่ทำให้เป็นแบบนี้ จุดนี้พลอยชมพูก็รู้ดี เธอยกเรื่องนี้ขึ้นมาตอนนี้ เป็นการจงใจทำร้ายฉัน
ฉันเดาว่า คงเป็นเพราะอวัยวะเพศแข็งของฉัน ทำให้เธอรู้สึกหวิวหวิน เธอที่เย่อหยิ่ง จะทนได้อย่างไรกับตัวเองในฐานะหัวหน้า ที่เกิดความรู้สึกหวิวหวิวต่อฉันในฐานะลูกน้อง
ผู้หญิงที่ขาดการเอา
ฉันมองหน้าอกใหญ่ของเธอด้วยเจตนาร้าย หลังจากนั้นถอยห่างเล็กน้อยแล้วนั่งตรง และหลับตา
ตอนนี้ รอบๆ มีเพื่อนร่วมงานไม่น้อย แต่เมื่อเผชิญกับท่าทีเย่อหยิ่งของพลอยชมพู ไม่มีใครกล้าพูดแทนฉัน
พวกเขาบางคนก้มหน้า ทำเป็นไม่ได้ยิน บางคนมองฉันด้วยสายตาสงสารหรือดูถูก
สำหรับสายตาเหล่านี้ ฉันเลือกเพิกเฉย แต่ในสมองกลับมีภาพจับพลอยชมพูเอาอย่างหนักปรากฏขึ้นอีก
เพื่อนร่วมงานเหล่านี้ พวกเขาเหมือนฉัน เป็นเพียงคนอ่อนแอที่ถูกพลอยชมพูกดขี่ การกลั่นแกล้งคนอ่อนแอไม่ได้รับความเคารพ การต่อต้านคนแข็งแกร่ง นั่นคือสิ่งที่ฉันควรทำ
ใช่แล้ว การต่อต้าน สำหรับพลอยชมพู ในสมองฉันมีแนวทางจัดการเธออยู่แล้วตั้งนาน เธอมีตำแหน่งสูงมากในบริษัท ตัวเธอเองยังเป็นคนเก่งจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ถ้าอยากต่อสู้กับเธอ ต้องหาโอกาสที่เหมาะสมเท่านั้น
การหุนหันพลันแล่นแก้ปัญหาไม่ได้ กลับจะทำให้ตัวฉันเองเดือดร้อน
พลอยชมพูตอนนี้ แสดงความโกรธมากต่อทัศนคติเพิกเฉยของฉัน หน้าอกใหญ่ตรงหน้าอก ตามลมหายใจของเธอ สั่นไหวเบาๆ ถ้ามีคนสามารถลูบได้ จะพบว่าหัวนมของเธอแข็งขึ้นเพราะอารมณ์โกรธ
ผู้หญิงแบบเธอ มักจะถูกคนยกย่องและกลัว ไม่เคยมีใครทำท่าเพิกเฉยเธอแบบฉัน เธอทนไม่ได้แน่นอน
เพียงแต่เธอเองไม่รู้ว่า ทำไมหลังจากถูกฉันเพิกเฉย เธอถึงมีอารมณ์ซับซ้อนแบบนี้ นอกจากความโกรธแล้ว ยังมีความรู้สึกแปลกๆ ที่น่าตื่นเต้น
ความปรารถนาที่สบายใจอยากครางออกมา
ฉันก็รู้นานมากแล้วว่า พลอยชมพูมีปัญหาทางจิตใจบ้าง พลอยชมพูที่มักถูกคนยกย่องและกลัว จริงๆ แล้วมีความชอบผิดปกติ นั่นคือชอบถูกคนเฆี่ยน ชอบถูกคนด่า ถ้าสามารถทำแบบนี้ตอนมีเซ็กส์ เธอจะถึงจุดสุดยอดได้ง่าย
ปัญหาทางจิตใจแบบนี้ มีคำศัพท์เฉพาะที่เรียกว่า เซ็กซ์ซาดิสม์
พลอยชมพูคือผู้หญิงที่มีแนวโน้มเซ็กซ์ซาดิสม์
การไปพักผ่อนที่ออสเตรเลียครั้งนี้ บริษัทจองเครื่องบินลำหนึ่ง ผลงานของฉันในบริษัทยังพอได้ เลยอยู่ในรายชื่อไปพักผ่อนด้วย
ตอนนี้ เครื่องบินบินได้เรียบร้อยมาระยะหนึ่งแล้ว ผ่านหน้าต่างเครื่องบิน ฉันมองเห็นเมื่อมืดทึบบนท้องฟ้าที่ทำให้ใจหดหู่
ใจฉันเครียดขึ้นทันที การปรากฏของเมฆแบบนี้ หมายความว่าพายุใหญ่กำลังจะมา สภาพอากาศรุนแรงแบบนี้ ไม่เหมาะสำหรับเครื่องบินบิน
แต่ภัยพิบัติมักจะมาเป็นชุด ขณะที่ฉันกำลังมองออกหน้าต่างด้วยอารมณ์เครียด ควันเข้มก็ลอยผ่านหน้าต่าง
ที่สูงแบบนี้ ทำไมถึงมีควันเข้มปรากฏ มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว นั่นคือควันเข้มนี้มาจากเครื่องบินที่เรานั่ง
ฉันตื่นเต้นอยากลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายถูกเข็มขัดนิรภัยบนเก้าอี้มัดไว้แน่น ช่วงต่อมาเกิดการสั่นสะเทือนรุนแรง
เสียงกรีดร้องดังขึ้นข้างหู ร่างกายนุ่มและยืดหยุ่นตกลงมาในอ้อมแขนฉัน ในความตื่นตระหนก ฉันคว้าไปมา หูได้ยินเสียงเสื้อผ้าขาด
ไม่นานหลังจากนั้น ก้อนนุ่มก้อนหนึ่งถูกฉันจับไว้แน่น
"บ้าเอ๊ย ชัยภัทร เธอทำอะไรอยู่?"
ข้างหูเป็นเสียงด่าแหลมคมของพลอยชมพู ฉันถึงสังเกตว่า สิ่งที่ฉันจับอยู่ คือหน้าอกอวบใหญ่ของเธอ หัวนมแข็งเล็กน้อย กำลังกดฝ่ามือฉัน
เลือนๆ ฉันยังได้กลิ่นหอมของหน้าอก แต่ตอนนี้ อวัยวะเพศของฉันนิ่มๆ ไม่แข็งเหมือนก่อน
ตอนนี้ฉันไม่มีเวลาอธิบาย เครื่องบินเจาะรูใหญ่ ลมแรงพัดใส่หน้าฉัน ลมเหมือนมีดที่พัดให้แก้มฉันเจ็บ
เห็นเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งถูกลมพัดออกจากเครื่องบิน ในตาฉันเหลือแต่ความหวาดกลัว
"ผู้หญิงบ้าๆ เอาทิ้งบ้าๆ ของบริษัท ถ้ามีโอกาส กูจะจับมึงเอาให้หนัก" ฉันคำรามข้างหูพลอยชมพู ระบายอารมณ์ตัวเอง
เครื่องบินสั่นสะเทือนมากขึ้น รูที่เจาะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ฉันรู้ว่า เครื่องบินลำนี้ไม่มีทางรอด เป็นตายเป็นอยู่ ต้องมอบให้โชคชะตา
หวังว่าฉันจะโชคดี ฉันคิดแบบนี้ ใช้แรงสุดท้าย จับหน้าอกใหญ่ของพลอยชมพูแน่น แม้กระทั่งบีบนวดหลายครั้ง
ตอนนี้ ของต่างๆ ในเครื่องบินเริ่มบินกระเด็น ฉันมือหนึ่งจับหน้าอกพลอยชมพู มือหนึ่งเกาะเก้าอี้แน่น ตื่นตระหนกวุ่นวาย ฉันรู้ว่า การกระทำทั้งหมดไม่มีความหมาย
พร้อมกับเสียงกรีดร้องของพลอยชมพู เราตกจากเครื่องบินที่พัง ตกลงสู่ที่ที่ไม่รู้จัก
บทล่าสุด
#81 บทที่ 81: พายุหิมะที่น่ากลัว
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#80 บทที่ 80: รองเท้าลุยหิมะ
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#79 บทที่ 79: ภัยพิบัติหิมะ
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#78 บทที่ 78 การฆ่าฟัน
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#77 บทที่ 77: ติดตาม
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#76 บทที่ 76: ความโกรธแค้น
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#75 บทที่ 75: การค้นพบที่อันตราย
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#74 บทที่ 74: ชาลิณีผู้เสเพล
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#73 บทที่ 73: ความรักใคร่
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026#72 บทที่ 72: การเฝ้าระวัง
อัปเดตล่าสุด: 1/5/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













