บทที่ 18: จันทร์เพ็ญที่เสเพล

ความโกรธอย่างไร้ที่มาเริ่มก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ ในใจ ยิ่งมองเห็นกิริยาอันน่ารังเกียจของเธอ ผมกลับรู้สึกอึดอัดจนทนไม่ได้ ความโกรธแค้นกระตุ้นให้ผมอยากจะผลักเธอออกไป และอยากจะพ่นคำด่าทอและดูหมิ่นเธอให้จมดิน

แต่เมื่อมองดูสีหน้าอับอายของเธอ ผมก็ล้มเลิกความคิดนั้น แค่จ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา

จนกระทั่งสีหน้าข...