บทที่ 31: หนีจากอันตราย

โชคดีที่ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ทำอะไรโง่ ๆ อีก ผมเข้าใกล้เธอมากแล้ว ในสถานการณ์แบบนี้ ผมไม่มีเวลาจะอธิบายอะไรมากมาย เพราะงูเหลือมเข้ามาใกล้เรามากขึ้นเรื่อย ๆ ผมรีบอุ้มเธอขึ้นมา มือใหญ่วางบนก้นนุ่มของเธอ หันหลังไปทางทิศทางที่สุชาดาและชาลิณีออกไป

พลอยชมพูหน้าแดงมองผม เธอคิดว่าผมให้สุชาดาและชาลิณีไปก่อน แล้...