บทที่ 87 87

                เรณุการีบสาวเท้าเดินเข้าไปภายในบ้านทันทีที่ชานนท์ขับรถออกไป เพราะไม่อยากอยู่ตามลำพังกับพ่อเลี้ยงอัครา แต่อีกฝ่ายกลับร้องเรียกให้หยุดเดิน แต่เธอแกล้งทำเหมือนไม่ได้ยิน

“เดี๋ยวเรย์คุยกับฉันก่อนสิ” ชายหนุ่มฉุดรั้งแขนเรียว แล้วพาไปที่ซุ้มดอกไม้ด้านหลังบ้าน

“ปล่อยฉันนะพ่อเลี้ยง เดี๋ยวป้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ