บทที่ 42 ห้ามทำเช่นนี้กับผู้อื่น

         หมอจางเหว่ยที่บัดนี้ถูกพิษร้อยวิญญาณครอบงำจิตใจไปหมดสิ้น ดวงตากลายเป็นสีแดงโลหิต ริมฝีปากแสยะยิ้ม ร่างนั้นงุ้มลงใช้มือยันพื้นเหมือนสุนัขป่าที่เตรียมพุ่งกระโจนใส่

         มู่หรงเจวี๋ยผลักร่างเล็กให้รองแม่ทัพดูแล เสิ่นรัวหลันไม่ทันตั้งหลักก็เซถลาไปด้านหน้า รองแม่ทัพย่อมไม่กล้าแตะต้องสตรีของเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ