บทที่ 66 แค่เจ้าอยู่ข้างกายข้าก็พอ

         “อย่าร้อง ถ้าข้าไม่อนุญาตก็ห้ามเจ้าร้องไห้”

 มู่หรงเจวี๋ยยันกายขึ้นนั่งแล้วประคองไหล่หญิงสาวไว้ ดวงตาของนางงดงามยามนางยิ้มหรือหัวเราะดวงตาเป็นเป็นประกายพราวระยับ แต่ยามนี้มีหยาดน้ำตาใสเอ่อล้นเบ้าตา เห็นแล้วก็ปวดใจยิ่งนัก

“แล้วเหตุใดพวกมันไม่ฆ่าข้าไปด้วย หรือต้องการให้ข้ารู้สึกเจ็บปวดไปตลอดช...