บทที่ 72 ตามใจเจ้า

           เช้าวันต่อมา เสิ่นรั่วหลันและมู่หรงเจวี๋ยเข้าไปคารวะมารดา ดูเหมือนทุกคนจะเป็นห่วงเสิ่นรั่วหลันยิ่งนัก แต่เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังปกติดีไม่มีส่วนใดบอบช้ำก็เบาใจ ตรงกันข้ามกับมู่หรงเจวี๋ยที่เหมือนคนไม่ได้หลับมาทั้งคืน

           “แม่บอกแล้ว เจ้าไม่ต้องมาก็ได้ เราอยู่กันเองแค่นี้ไม่ต้องทำตัวให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ