บทที่ 17 ทำตัวไร้ประโยชน์อยู่ทำไม!

“ทำความสะอาดชั้นสองให้เสร็จก่อน 8 โมง ถ้าไม่เสร็จไม่ต้องกินข้าว แล้วฉันก็ห้ามทุกคนให้ช่วยเธอเด็ดขาด”

น้ำเสียงเด็ดขาดของเขาทิ้งเธอไว้กับแรงแค้นที่ยังกรุ่นเหมือนเปลวไฟไม่มีวันมอด

ฝันหวานมองแผ่นหลังเขาจนหายลับไปจากห้อง แล้วจึงค่อย ๆ ลุกขึ้น หอบหายใจเหนื่อย พลางพูดกับตัวเอง

‘หึ เรื่องแค่นี้ทำอะไรยัยฝันไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ