บทที่ 24 ฝึกปากไว้รับเอ็นฉันให้ชินซะ

“ซี๊ดดด…ดี…แบบนั้นแหละ ฝึกปากไว้รับเอ็นฉันให้ชินซะ…”

เสียงดันแก่นกายเข้าออกแรงและถี่รัวจนฝันหวานแทบไม่มีจังหวะหายใจ น้ำตานองที่หางตาแต่เธอกลับสู้ไม่ถอย ขณะที่ปลายยอดกระแทกโคนลิ้นเธอซ้ำ ๆ อย่างไม่ปรานี ก่อนที่เขาจะครางต่ำพร้อมปลดปล่อยเข้าเต็มปากของเธอ

“อึก…อืมมมมม!!!”

ฝันหวานสะอึกเล็กน้อย แต่ก็กอบกู้...