บทที่ 28 ไม่มีอ้อมกอดหลังเสร็จสิ้น

"พอแล้ว... ได้โปรดเถอะ พอแล้ว..."

แต่ริมฝีปากยังคงเงียบเหมือนสมองสั่งให้หนี แต่ร่างกายไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับปลายนิ้ว

“หยุดนะ ไม่ได้รักฉันแล้วมาเอาฉันทำไม ปล่อยนะ”

“หยุดหรอ ทั้งที่ร้องขอให้ฉันเอามาตลอดเนี่ยนะ อย่ามาตลก ก็จัดให้ตามคำขอแล้วไง”

ปั่ก ปั่ก ปั่ก

ร่างของฝันหวานสั่นสะท้านอยู่ใต้การกระแทก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ