บทที่ 58 เธอเป็นบ้าอะไรของเธอห้ะ

“เอ้า ไอ้นี่!”

เวหาลุกพรวดขึ้นด้วยสีหน้าเดือดปุด ปากขบแน่น ก่อนที่มือจะเอื้อมไปที่ลิ้นชักข้างโซฟาราวกับจะหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมาจริง ๆ

มือของเขาขยับไปแตะที่ด้ามปืนในลิ้นชักก่อนที่มิ่งจะทันได้พูดอะไรอีกด้วยซ้ำ

มิ่งเบิกตากว้างทันที สัญชาตญาณในการเอาตัวรอดนำหน้าความปากเสียอย่างไว

“ล้อเล่นนนน! ล้อเล่นนนน...