บทที่ 64 เธอยิ้มให้คนอื่น...คนที่ไม่ใช่เขา

“ลูกค้าประจำครับ เห็นไปที่ร้านเธอเกือบทุกวัน...”

เวหาก้มมองภาพในมืออีกครั้ง...ภาพที่ฝันหวานยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ ในร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่ดูไร้พิษภัย ผ้ากันเปื้อนสีฟ้าอ่อน ท่าทางสงบ ไม่มีเครื่องเพชร ไม่มีแบรนด์หรู ไม่มีอำนาจใด ๆ ห้อมล้อมเธอ...แต่เธอดู มีชีวิต มากกว่าทุกครั้งที่เขาเคยเห็น

ภาพที่เธอยื่นแก้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ