บทที่ 88 บทที่ 88 แล้วลูกกูผิดอะไร

“คุงตา..” 

ยูริปีนขึ้นไปนั่งบนตักของคนเป็นตาพร้อมกับหอมแก้มทั้งสองข้าง สายตาอ้อนวอนทำให้ทุกคนที่เห็นพากันยิ้ม 

“ง้อค่ะ” 

“ไปเลยไม่รักแล้ว” 

“รักค่ะ ต้องรัก” 

“กลัวไหมลูก” 

“กลัวว่าคุงพ่อจะเป็นอะไรไป” นี่คือคำพูดของเด็กทำเอาผู้ใหญ่หลายๆคนน้ำตาคลอกันหมด “คุงตาขา...คุงพ่อไม่ไปดาวหมาแล้ว คุงพ่อจะอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ