บทที่ 39 ต่างคนต่างมีใจ

กลางดึกเพลงเพลินสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะฝันว่าเจ้าป่าเจ้าเขามาต่อว่า พอลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าเป็นเพียงความฝันก็โล่งใจ แต่ก็อดที่จะมองค้อนคนต้นเหตุที่ทำให้เขาฝันร้ายไม่ได้ แต่ทว่าเพลงเพลินกลับพบเพียงความว่างเปล่าเพราะคามาร์ไม่ได้นอนอยู่ข้าง ๆ เสียแล้ว

เพลงเพลินรีบเปิดมุ้งออกมามองหา แล้วก็พบแผ่นหลังกว้างข...