บทที่ 68 ยิ่งห่างยิ่งเจ็บ

หญิงสาวมองนาฬิกาตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่ง เธอไม่กล้าเปิดประตู เธอเดินไปแอบมองที่ช่องกลมเล็กๆ หน้าประตู เสียงเคาะประตูเงียบไปแล้ว

“กอหญ้า”

เสียงเรียกเบาๆ ที่หน้าประตูทำให้เท้าที่กำลังจะเดินกลับมาต้องชะงัก

“ใคร” เธอถามด้วยเสียงสั่น เวลาดึกอย่างนี้จะมีใครมาหาเธอกัน

“น้าเอง เปิดให้น้าหน่อย”

“น้าภพเห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ