บทนำ
....
ภีมภพเฝ้ามองการเติบโตของญารินดาจนกระทั่งถึงวันที่เหมาะสม เมื่อเขาสารภาพความรู้สึกออกไป มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเมื่อทั้งสองต่างมีใจตรงกัน ความรัก แต่ความสุขมันก็อยู่กับทั้งสองได้ไม่นานเมื่อวันหนึ่งเขาบอกว่าติดธุระและมารับเธอไม่ได้ แต่เธอก็บังเอิญเห็นเขาพาอดีตคนรักมาโรงพยาบาลเพราะกำลังจะคลอดลูกในขณะที่เธอเองก็เพิ่งจะได้รับแจ้งจากหมอว่าอาจจะมีลูกยาก ซึ่งมันตรงกันข้ามกันอย่างสุดขั้ว
บท 1
เช้าวันหนึ่งในบ้านไม้หลังเล็กขวัญนภัสหรือเฟิร์นเด็กสาววัย 18 ปี ในชุดนักเรียน ม.6 กำลังก้มหน้าก้มตาอยู่กับกองหนังสือเรียนกองโต ใบหน้าเต็มไปด้วยความเครียด ดวงตากลมโตจ้องมองตัวหนังสืออย่างตั้งใจ
“ฉันต้องทำได้สิยัยเฟิร์น” เธอพึมพำเพื่อให้กำลังใจตัวเอง คณะเภสัชศาสตร์ หลักสูตรวิทยาศาสตร์เครื่องสำอางคือความฝันของเธอเพราะไม่ได้เรียนพิเศษหรือกวดวิชาที่ไหนทำให้ขวัญนภัสจึงต้องขวนขวายหาความรู้เพิ่มเติมด้วยตัวเองอย่างหนัก
ในทุกๆ เช้าเธอจะตื่นนอนตั้งแต่ตีห้าเพื่อทบทวนบทเรียนเธอฝันที่จะทำงานในห้องแล็บที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ทันสมัยและสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ที่ช่วยเสริมให้ผู้หญิงทุกคนดูดีขึ้น
เสียงเอะอะโวยวายจากด้านล่าง ชุลีพรผู้เป็นมารดากำลังตะโกนคุยกับพ่อเลี้ยง เรื่องค่าใช้จ่ายในบ้านที่นับวันมีแต่จะเพิ่มขึ้น
“นี่ ยัยเฟิร์น ตื่นรึยังสายโด่งแล้วไม่คิดจะลุกมาช่วยงานบ้านหน่อยเหรอ” ชุลีพรตะโกนดังไปทั่วบ้าน
ขวัญนภัสถอนหายใจและรีบเก็บหนังสือลงในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว เธอไม่ต้องการให้มารดาเห็นว่ากำลังอ่านหนังสือเรียน เพราะนั่นจะกลายเป็นชนวนให้เกิดการทะเลาะวิวาทขึ้นอีกครั้ง
“จะเรียนไปทำไมให้เสียเงินเยอะแยะ ออกมาหางานทำช่วยฉันดีกว่า” เสียงมารดาแว่วเข้ามาในความคิดซ้ำๆ ประโยคนี้ถูกพูดมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่เธอเริ่มพูดถึงเรื่องการเรียนต่อมหาวิทยาลัย ความฝันของเธอกำลังถูกกดดันด้วยสภาพความเป็นจริงอันโหดร้าย เธอไม่รู้จะหาทางออกให้ตัวเองได้อย่างไรเลยจริง ๆ
เธอเดินลงบันไดบ้านไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดทุกย่างก้าวเข้าไปในห้องครัวที่ซึ่งมารดากำลังยืนเท้าสะเอวอยู่ข้างเตาแก๊ส กลิ่นอาหารเช้าลอยไปทั่วบ้าน
“หนูตื่นแล้วค่ะแม่ มีอะไรให้หนูช่วยคะ”
“ตื่นแล้วก็รีบลงมาสิทำจะต้องให้ฉันเชิญลงมาด้วย”
“ก็หนูเห็นว่ายังเช้าอยู่”
“จะเช้าหรือสายตื่นมาแล้วก็ต้องรีบลงมาช่วยกันทำงาน กองผ้าเป็นภูเขา ยัยอริสก็ต้องไปโรงเรียน กว่าจะหาเสื้อผ้าให้ยัยอริสได้ก็ยากแล้ว ยังต้องมาคอยเรียกแกให้ตื่นอีก” ชุลีพรกระแทกตะหลิวลงบนกระทะด้วยความโมโห
อริสาหรืออริสน้องสาวต่างบิดาในวัย 10 ขวบ นั่งหงอยอยู่บนโต๊ะกินข้าว ใบหน้าบึ้งตึงเพราะชุดนักเรียนที่มารดาหยิบมาให้ไม่ถูกใจ
“เดี๋ยวหนูจัดการน้องเองค่ะ แม่ไปเตรียมอาหารเช้าเถอะ” -ขวัญนภัสเดินตรงไปที่ตะกร้าผ้าขนาดใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยเสื้อผ้า
“เรื่องมากจริงนะแกเนี่ย แค่ให้ช่วยหยิบชุดนักเรียนให้ยัยอริสยังบ่น” ชุลีพรยังคงบ่นไม่หยุด ก่อนจะหันไปทางอริสา
“ยัยอริส แกก็อย่าเรื่องมากได้ไหม เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายหรอก ดูพี่แกสิตื่นก็สาย โตแต่ตัวจริงๆ เลยลูกสาวฉัน แต่ละคนมันไม่ได้ดั่งใจเลยจริงๆ”
ขวัญนภัสเงียบปล่อยให้มารดาบ่นไปอย่างนั้น เธอหยิบชุดนักเรียนของอริสาออกจากตะกร้าให้น้องสาวเลือก
“ชุดนี้ใส่ได้ไหม” เธอยื่นชุดให้น้องสาวเลือก
“มันเก่าหนูอยากได้ชุดไหม”
“แต่นี่ก็จะปิดเทอมแล้วนะ ไม่มีใครใส่ชุดใหม่ไปโรงเรียนกันหรอกเอาไว้เปิดเทอมค่อยใส่ชุดใหม่ดีไหม”
“ยัยเฟิร์นแกอย่าพูดไปเรื่อย ฉันจะเอาเงินที่ไหนซื้อชุดใหม่ให้ล่ะ” ชุลีพรที่ทำกับข้าวอยู่หันมาดุ
“เดี๋ยวพี่ซื้อชุดใหม่ให้หนึ่งชุดนะอริส” ขวัญนภัสกระซิบกับน้องสาวเบาๆ เรียกร้อยยิ้มสดใสจากน้องสาว
“จริงนะพี่เฟิร์น”
“จริงสิ แต่อย่าบอกแม่นะเดี๋ยวจะโดนดุ”
“ค่ะ” อริสาพยักหน้าแล้วยิ้มด้วยความดีใจ
เมื่อข้าวไข่เจียวเสร็จอริสาก็นั่งทานเงียบๆ ขณะขวัญนภัสก็ขึ้นไปเอากระเป๋าเตรียมจะออกจากบ้าน
“จบม.6 แล้วก็ออกไปทำงานนะ มาช่วยฉันหาเงิน แกไปทำงานโรงงานก็ได้ เดี๋ยวนี้ค่าแรงก็ไม่น้อยนะ” ชุลีพรพูดขึ้นขณะที่ขวัญนภัสเดินลงมาจากชั้นสอง
“แต่หนูอยากเรียนต่อจริงๆ นะคะแม่ หนูอยากเรียนในสิ่งที่หนูชอบ”
"ชอบบ้าบออะไรของแก เรียนไปก็ไม่เห็นว่าจะรวยขึ้นมาได้เลย ดูอย่างอีป้าข้างบ้านสิ เรียนมาตั้งสูงสุดท้ายก็เป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนไม่เห็นว่ามันจะรวยขึ้น แกจะเสียเวลาเรียนทำไมตั้งหลายปีล่ะเฟิร์น”
“แต่ก็ยังมีงานทำนะแม่”
“ถ้าแกได้เรียนแล้วรวยขึ้นมาจริงๆ ค่อยมาพูด ตอนนี้เอาเงินที่ไหนไปเรียนล่ะ ฉันไม่มีให้แกหรอกนะ ลุงเกษมเขาก็ส่งแค่ยัยอริส” ชุลีพรหมายถึงเกษมสามีใหม่ของเธอที่เป็นบิดาของอริสา
เกษมนั่งกินข้าวเช้าอยู่เงียบๆ เหลือบมองขวัญนภัสเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้ากินข้าวต่อไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ เพราะสิ่งที่ชุลีพรนั้นถูกต้องแล้ว
ขวัญนภัสรู้สึกเจ็บแปลบในใจกับคำพูดของแม่ แต่เธอก็รู้ว่าเถียงไปก็ไม่มีประโยชน์ มีแต่จะทำให้สถานการณ์แย่ลง เธอจึงเลือกที่จะเงียบและเดินออกจากบ้านไป
ความฝันของขวัญนภัสคือการได้เรียนต่อ แต่ความเป็นจริงคือมารดาไม่สนับสนุน และฐานะทางการเงินของครอบครัวก็ไม่เอื้ออำนวยเธอไม่รู้ว่าจะหาทางออกเรื่องนี้ยังไง
เธอเป็นคนเรียนดีในระดับหนึ่งแต่ก็ไม่ได้เด่นมากการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยแล้วขอทุนเรียนดีจึงเป็นสิ่งที่เอื้อมไม่ถึง ครั้นจะขอกู้เงินจากกองทุนกู้ยืมเงินเพื่อการศึกษามารดาก็บอกว่าจะไม่เซ็นเอกสารอะไรให้เพราะไม่สนับสนุนให้ขวัญนภัสเรียนต่อ
บทล่าสุด
#93 บทที่ 93 น้าภพหลงเด็กเลี้ยง nc
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#92 บทที่ 92 ยิ่งนานยิ่งหวาน nc
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#91 บทที่ 91 โรคคิดถึงเมียครับ
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#90 บทที่ 90 กรุงเทพก็แค่ปากซอย
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#89 บทที่ 89 เตียงมันเล็ก
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#88 บทที่ 88 ง้อเมีย
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#87 บทที่ 87 ควรกลับไปอยู่ในที่ของเรา
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#86 บทที่ 86 ยอมรับและทำใจ
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#85 บทที่ 85 ข่าวร้ายของเธอข่าวดีของเขา
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026#84 บทที่ 84 ขอกินนานๆ นะคะ nc
อัปเดตล่าสุด: 8/15/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













