บทที่ 39 ความรู้สึกของคนที่ถูกทิ้ง

บทที่ 39

ความรู้สึกของคนที่ถูกทิ้ง

"ถ้าจะโกรธก็โกรธโทษฉันคนเดียวที่วันนั้นฉันไปพูดกับเธอแบบนั้น แต่ตาขุนไม่รู้เรื่องนี้ด้วยเลยสักนิด"

"......."

"ตาขุนไม่ได้ผิดอะไร หลานฉันจมปรักกับความเสียใจตั้งแต่วันที่เธอทิ้งไปกินไม่ได้นอนไม่หลับซูบผอมลงมาก อย่าใจร้ายกับเขานักเลยนะ แล้วการที่ท้องไม่ยอมบอกเขาสักคำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ