บทนำ
"ไว้พอถึงเวลานั้น มึงก็จะรู้เองว่ากี่น้ำ"
บท 1
บทที่ 1
ถูกตามล่า
ตึก!
ตึก!
ตึก!
เสียงฝีเท้าของวัยรุ่นนับสิบจากถิ่นอื่นที่วิ่งตามมาเป็นเหมือนแรงฮึดให้คนที่ไม่ได้ตั้งใจเรียกตีนอย่าง เชน หรือ ราเชน ต้องโกยเท้าวิ่งเร็วขึ้นมากกว่าปกติ ทั้งที่ไม่เคยจะวิ่งหนีมีแต่วิ่งเข้าหา แค่คราวนี้ร่างกายไม่น่าจะรอดจึงจำต้องวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต เพราะเผลอไปเรียกตีนพวกมันเข้า จะอะไรล่ะก็ดันไปเล่นกับเมียชาวบ้านเข้าแบบไม่ได้ตั้งใจ แล้วดันซวยไปล่อโดนเมียของหัวหน้าแก๊งซอยตันซึ่งเป็นคู่อริเก่าอย่างไอ้อาร์ม เข้าให้ จะทำไงได้ก็น้องมันบอกว่าโสดผัวตาย เห็นสวยหมวยเอ็กซ์มาทอดสะพานให้ทุกวันก็เลยอดใจไม่ไหว สุดท้ายต้องพาตัวเองวิ่งหนีอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
แฮ่ก ๆ ๆ ๆ
"ให้กูหายใจก่อนไม่ได้เหรอไงวะ"
ราเชนพูดหอบหายใจกับตัวเอง ก่อนจะพาร่างสูงไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าเซนติเมตรวิ่งเข้าไปในซอยคับแคบเพื่อจะได้ลี้หลบพวกมัน ทั้งที่ซอยนี้ ยายทอง พูดเตือนเสมอว่าหากไม่จำเป็นอย่าวิ่งเข้ามาเส้นทางนี้เพราะเป็นที่มั่วสุมของพวกแก๊งอันธพาล โดยไม่รู้ว่าหลานตัวเองก็เป็นหนึ่งในพวกนักเลงหัวไม้ดังกล่าวด้วย
และที่โกยแน่บอยู่ในตอนนี้ เขาไม่ได้กลัวแต่ก็ไม่ได้บ้าพอที่จะเอาหน้าหล่อ ๆไปให้พวกมันใช้ตีนกระทืบเล่น ที่มีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้ก็เพราะใช้ความหล่อหากินไปวัน ๆ มีเงินหาเลี้ยงชีพตัวเองและยายได้ พร้อมทั้งส่งตัวเองเรียนก็เพราะหน้าตาล้วน ๆ จากเด็กพาร์ทไทม์ในร้านอาหารธรรมดาที่หน้าตาดีเลยได้ทิปเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง รับจ้างไปเรื่อยเกือบทุกอาขีพ วินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอยก็ทำมาแล้วทั้งนั้นจนเป็นขาใหญ่ของชุมชนแออัด โตมาหน่อยก็ผันตัวเองมาทำงานในร้านเหล้าผับในบาร์ จนกระทั่งเปลี่ยนมาทำอาชีพโฮสต์ มันไม่ง่ายแต่ก็ไม่ยากเกินกว่าคนอย่างราเชนจะทำได้ ก็แค่เอาอกเอาใจสร้างความสุข สนุก เพลิดเพลิน ให้ความรู้สึกดีผ่อนคลายจากเรื่องราวเคลียดๆมาทั้งวัน มาทำหน้าที่นั่งดื่มนั่งดริ้งค์หรือเล่นเกมซุกซนกับลูกค้านิด ๆ หน่อย ๆ เป็นการเซอร์วิสแบบใกล้ชิดถึงเนื้อถึงตัวเท่านั้นก็ได้เงินคืนละเป็นหมื่นเป็นแสนหรือหากหน้าตาดีเซอร์วิสเก่งถูกใจลูกค้าคืนละเป็นล้านก็เคยกันมาแล้ว แต่สำหรับตนที่เป็นเด็กใหม่ทำงานได้เพียงแค่สามวันเท่านั้นจึงยังไม่เคยรับทิปหนักเท่าดาวอันดับต้น ๆ ของที่นี่ แต่อีกหน่อยก็ไม่แน่...
"หยุดเดี๋ยวนี้นะเว้ยไอ้เหี้ย!"
"หยุดก็เหี้ยสิวะ มึงจะเอากูให้ได้ใช่ไหมไอ้อาร์ม!"
แม้จะรู้ดีว่าการตะโกนต่อล้อต่อเถียงกับคู่อริเก่า จะเป็นการยั่วยุให้อีกฝ่ายอารมณ์เดือดดาลมากกว่าเดิมแต่ราเชนก็ยังทำ เพราะมันคันปากยุบยิบจนห้ามไม่อยู่
"กูบอกให้มึงหยุดไง ไอ้สัสเชน! ไอ้แมงดาคลองเตย มึงมากราบตีนกูเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้สันดานชั่ว!!"
"หยุดก็ตายสิไอ้เหี้ย ไอ้พวกเวรเอ้ย...พ่องมึงเป็นนักวิ่งกันหรือไงไม่เหนื่อยกันเลยนิ แฮ่กๆๆ"
..ไอ้พวกนี่มันเป็นพวกวิ่งสี่คูณร้อยหรือยังไงกันวิ่งเร็วชิบหาย จนเขาที่ต้องหยุดโกยเอาอากาศเข้าปอดเพราะหอบหายใจไม่ทันอยู่หลายรอบอีกนิดเดียวเท่านั้นก็จะถึงถิ่นของตัวเองที่ใครก็เรียกว่า สลัม พอถึงที่นั่นต่อให้มันมาเป็นร้อยเขาก็ไม่กลัว...
ที่ข้ามไปฝั่งนั้นก็เพราะว่าบาร์ใหม่ที่ไปทำเงินหนา หากไม่มีแม่ยกจ่ายทิปหนัก ๆ เขาคงไม่ข้ามถิ่นไปเรียกตีนพวกมันถึงรังแน่ กับไอ้อาร์มเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตั้งแต่เรียนประถมจนมัธยมยันมหาวิทยาลัย...แรกๆก็ไม่มีอะไรมาก แค่กวนตีนกันไปตามประสาวัยคะนอง แต่เมื่อวันก่อนนี่สิดันไปก่อเรื่องเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจ
ราเชนวิ่งต่อไปโดยไม่ลดความเร็วลง ทั้งที่ในใจได้แต่ภาวนาเรียกหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายให้มาช่วยดลบันดาลให้ตนรอดพ้นจากตีนของพวกไอ้อาร์ม
"มึงไม่รอดแน่ ต่อให้คืนนี้มึงรอด กูก็จะไปปล่อยมึงไว้แน่จะไปดักมึงทุกที่" เสียงตะโกนขู่ตามหลังดังมาเป็นระยะ ยิ่งเป็นกำลังใจให้ฮึดสู้เพื่อโกยหนีเอาตัวรอด
"กูไม่กลัวมึงหรอกโว้ย!"
แม้ว่าปากจะเอ่ยไปแบบนั้น แต่ภายในใจกลับคิดอีกอย่าง คืนนี้ทำงานแทบไม่ได้พักเหนื่อยจนสายตัวแทบขาด เลิกงานมาตีสองไปช่วยน้องๆมันเก็บของจนเสร็จแทนที่จะได้กลับบ้านชิว ๆ แต่ต้องมาวิ่งหนีตีนพวกมันให้หอบแดกอีก...เฮ้อ! ชีวิต
"กูจะวิ่งไม่ไหวแล้วนะโว้ยยยย!!"
ราเชนรู้ดีว่าการที่เห็นชอยแคบๆที่อยู่อีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า ไม่ได้เกิดจากพ่อจำแม่จำที่ส่งกระแสจิตมาชี้ทางสว่างส่งตรงมาจากฟากฟ้าให้แต่อย่างใด หากแต่เป็นสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของเจ้าตัวเองที่รู้ดีว่าอีกเส้นยาแดงผ่าแปดเขาก็จะรอดปลอดภัย แค่กัดฟันวิ่งเลี้ยวเข้าไปในชอยแคบ ๆข้างหน้าที่มีแค่สองคนเดินสวนกันได้ เขาก็จะรอดพ้นจากตีนนับสิบคู่ เพราะพวกนั้นไม่กล้าข้ามถิ่นตามเขาเข้ามาอย่างแน่นอน
แต่ทว่า....
ปัง!!
ปัง!!
"เฮ้ย!!..ไอ้เหี้ยอาร์มแค่ล่อเมียมึงแค่นี้ แม่งเล่นปืนเลยเหรอสัส! อ้าว! ดะ...เดี๋ยว...อุ๊บส์"
"ชู่วว!!"
เสียงคล้ายกระซิบดังขึ้น จนราเชนตกใจหันไปมองก็เห็นชายหนุ่มหน้าตาดีแต่งตัวดีไม่อาจคาดเดาอายุได้ ยืนหลบมุุมในที่ลับตาคน ท่าทางเหมือนอ่อนแรงเต็มทน พอ ๆ กับเขาที่ยังหอบแฮ่กๆวิ่งหนีตีนนับสิบคู่
"มึงเป็นใคร ละ..แล้วมาทำเหี้ยอะไรอยู่ตรงนี้"
ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายพูด ราเชนก็ชิงถามก่อนด้วยน้ำเสียงระรัวด้วยความสงสัย จะว่าเป็นเด็กส่งยาก็ไม่น่าจะใช่ เพราะจากการแต่งตัวด้วยสูทราคาแพงแบรนด์หรู แล้วนาฬิกาบนข้อมือเรือนเหยียบล้านนั่นอีก แล้วหน้าตาท่าทางก็ไม่น่าจะใช่เด็กส่งยาอย่างที่เคยเดินสวนทางกันไปมาอยู่บ่อย ๆ
"เงียบ!"
เสียงทุ้มกดต่ำทรงพลังคล้ายกับเคยออกคำสั่งจนเคยตัวเอ่ยขึ้น ทำให้คนที่โดนปิดปากอย่างไม่ทันตั้งตัว ถูกลากเข้าไปอยู่ในซอกหลืบถึงกลับต้องกระพริบตาปริบ ๆ ด้วยยังปะติดปะต่อเรื่องราวในหัวกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ดวงตาคมสีดำขลับดูฉลาดเฉลียวมองมา อีกทั้งยังถูกเขาโอบรัดร่างเอาไว้แน่นให้มาหลบอยู่ข้างกัน ก่อนจะมีเสียงวัยรุ่นคุ้นหูดังขึ้นไม่ไกลจากที่หลบซ่อนตัวนัก
"ทางนี้! กูเห็นไอ้เหี้ยเชนมันวิ่งมาทางนี้" หนึ่งในพวกไอ้อาร์มแก๊งเด็กซอยตันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าคู่อริโกยแนบมาทางนี้
"ผมว่าหนีก่อนเถอะพี่อาร์ม เมื่อกี้เสียงปืนดังขึ้น เดี๋ยวอีกสักพักพ่อก็มากันเต็มสลัมแน่ ไม่รู้ว่าพวกเหี้ยมันส่งยาแล้วล่อกันเองหรือเปล่า"
"จริงลูกพี่ ปล่อยไอ้เหี้ยเชนไปก่อน ไว้เราค่อยเอาคืนวันหน้าก็ยังไม่สายไว้ค่อยไปจัดมันคืนที่มหาลัยก็ได้"
"เออ..งั้นรีบไปจากที่นี่ดีกว่า ก่อนที่พ่อมึงจะมารวบ"
ไอ้อาร์มเห็นด้วย ไม่นานเสียงฝีเท้าของคนนับสิบก็เดินออกไป แต่ทว่าก็มีเสียงฝีเท้าไม่ต่ำกว่าสองหรือสามคนก็เดินเข้ามาแทนทีพร้อมกับเสียงพูดของคนกลุ่มหลังเอ่ยขึ้นเสียงคล้ายไม่สบอารมณ์อย่างหนัก
"พวกวัยรุ่นนักเลงหัวไม้ แม่งทำเสียเรื่องชะมัด" แต่ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่พวกคนใส่สุดดำทั้งชุด มันก็ยังไม่ยอมขยับตัวไปไหน ยังคงยืนอยู่ตรงที่เดิมสายตากวาดมองไปโดยรอบมองหาคนที่ตนตามไล่ล่ามา
"ปล่อยกูนะ!!" คนโดนปิดปากขืนตัวเอาไว้พร้อมกับดีดดิ้นตัวเองให้หลุดพ้นจากมือหนาที่จับแน่นราวกับคีมเหล็ก
"ถ้าขืนยังแหกปากโดนเก็บทั้งคู่แน่"
คำขู่ได้ผลคนที่กำลังจะง้างปากตะโกนถึงกับหุบฉับมองตาคนปิดปากไม่กระพริบ ก่อนมือหนาจะยอมปล่อย เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายสงบปากสงบคำลงแล้ว
"ทำไมกูจะต้องโดนยิงด้วยวะ" นี่มันหนีเสือปะจระเข้ชัดๆ
"ก็ลองสิ...ถ้ามึงอยากลองดูก็ออกไป พวกมันชอบฆ่าคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่" คำขู่ได้ผล แต่ทว่าคนพูดเริ่มหน้าซีดลงทุกขณะ ราเชนสังเกตว่าอีกฝ่ายกุมหัวไหล่ข้างขวาไว้ก็พอจะรู้ว่าน่าจะโดนยิงจากเสียงปืนที่ดังขึ้นสองนัด
"พวกมันเป็นใคร"
ราเชนเองก็ไม่แน่ใจว่า หากออกไปจะโดนเป่าอย่างที่คนตรงหน้าขู่จริงไหม แต่ก็เลือกที่จะไม่ออกไปในตอนนี้ ขืนสุ่มสี่สุ่มห้าบางทีเขาอาจจะโดนพวกมันเก็บจริงๆก็ได้ เพราะอย่างน้อยก็ได้เห็นหน้าตาพวกมันแล้ว
"ไม่รู้" เจ้าของร่างสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรตอบเบาๆ สายตาสอดส่ายหาทางหนีทีไล่
"คาดว่าพวกมันน่าจะเป็นมือปืน แต่ที่มั่นใจคือพวกมันต้องการชีวิตของกู"
เชี้ย!!
"มือปืน!!"
ราเชนทำหน้าตื่นตกใจ แต่คนพูดทำเหมือนจะไม่กลัวเลยสักนิดราวกับเป็นเรื่องปกติ ของตนก็แค่โดนกระทืบไปหยอดข้าวต้มไม่กี่วันก็หาย แต่นี่เขาโดนไล่ล่าหมายเอาชีวิตเลยนะ แต่ดูท่าทางชิวเหลือเกิน!
"จะแหกปากให้พวกมันมาเป่าสมองหรือไง" เขาว่าน้ำเสียงดุนิดๆ
"แล้วทำไมกูต้องมาเจอเรื่องเหี้ยๆแบบนี้ไปกับมึงด้วยวะ กูจะออกไปบอกมันว่ามึงอยู่ตรงนี้"
พอคิดอีกที เรื่องอะไรจะยอมติดร่างแหไปด้วย เขายังรักสนุกโลกใบนี้ยังมีอะไรทำอีกเยอะ แล้วยังมียายที่ต้องดูแลอีกด้วย อีกอย่างไอ้คนตัวสูงข้าง ๆ ก็คงไม่มีแรงที่จะดึงรั้งเขาเอาไว้อีกแล้ว ดูจากสภาพท่าทางน่าจะเจ็บไม่น้อยทีเดียว
"ถ้าไม่กลัวตายก็ออกไป"
ราเชนยั้งตัวเองไว้ กำลังคิดว่าจะตัดสินใจอย่างไรดี อีกใจก็อดเป็นห่วงไม่ได้ จะให้เพิกเฉยต่อคนเจ็บตรงหน้าก็กระไรอยู่ เพราะโดยเนื้อแท้ตนไม่ใช่คนใจดำ ไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำที่จะปล่อยให้คนตายต่อหน้าต่อตา
บทล่าสุด
#46 บทที่ 46 ปั๊มน้องให้กองทัพ TheEnd
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#45 บทที่ 45 หนีเที่ยว
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#44 บทที่ 44 ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#43 บทที่ 43 ใครอีกคน
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#42 บทที่ 42 แล้วจะยกโทษให้
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#41 บทที่ 41 คลั่งรักจนจะบ้าตาย
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#40 บทที่ 40 ไร้เยื่อใย
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#39 บทที่ 39 ความรู้สึกของคนที่ถูกทิ้ง
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#38 บทที่ 38 ความจริงที่ถูกเปิดเผย
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#37 บทที่ 37 ความอ่อนแอ
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026
คุณอาจชอบ 😍
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!













