บทที่ 101 Ep.101 อยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ

“คุณฟื้นแล้ว...”

อรัณย์เพิ่งยิ้มได้เป็นครั้งแรก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าแต่เปี่ยมไปด้วยความยินดีที่สุดในชีวิต ฝ่ามือกว้างที่จับมีดผ่าตัดอย่างมั่นคงตอนนี้สั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัดขณะค่อย ๆ เอื้อมออกไป หวังเพียงจะได้ลูบเรือนผมของคนที่เขาเพิ่งดึงกลับมาจากปากเหวแห่งความตายอย่างทะนุถนอมแต่มินตร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ