บทที่ 34 เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย 14/1

สายน้ำไหลเอื่อย ๆ กระทบกับก้อนหินเรียบลื่นแผ่วเบาคล้ายบทเพลงกล่อมเด็ก ครองขวัญนั่งอยู่ริมฝั่ง เท้าจุ่มลงไปในน้ำเย็นฉ่ำ สายตาเหม่อมองไปยังผิวน้ำที่สะท้อนแสงแดดอ่อน ๆ ใบหน้าหวานซีดเซียว รอยแดงรอบดวงตาบ่งบอกถึงการร้องไห้มาอย่างหนัก

ความทรงจำเก่า ๆ ค่อย ๆ ผุดขึ้นมาในหัว ภาพของแม่ ผู้หญิงที่อ่อนโยน มีรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ