บทที่ 78 ไปงานเลี้ยง

นิ้วเรียวที่กำลังจะกดวางสายของภาวิดาชะงักค้างกลางอากาศ

"คุณจิระพงษ์ไง! เพื่อนรักที่สุดของพ่อเธอ เพื่อนตายเลยนะ! ตอนเด็กๆ เขาเอ็นดูเธอจะตาย เห็นเธอมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย" อรุณรีบพูดรัวเร็วราวกับคนจมน้ำที่คว้าขอนไม้ท่อนสุดท้ายไว้ได้ "เขาไปอยู่เมืองนอกตั้งหลายปี นานๆ ทีจะกลับมาสักหน แล้วเขาก็ระบุชื่อเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ