บทที่ 81 ขอพักค้างคืนหนึ่งคืน

วรนนนั่งนิ่งอยู่ในรถ สายตาจับจ้องแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินจากไปอย่างไม่ไยดีจนลับหายไปหลังประตูรถอีกคัน กำปั้นหนาทุบลงบนเบาะหนังราคาแพงข้างกายเต็มแรงจนเกิดเสียงทึบหนักหน่วง

บรรยากาศภายในห้องโดยสารกดดันจนน่าอึดอัด ราวกับมีพายุลูกใหญ่ก่อตัวอยู่เงียบๆ

คนแปลกหน้า?

เธอกล้าดีอย่างไรถึงขอให้เขาปฏิบัติกับเธอ...