บทที่ 93 93

รอบนี้สิปปกรยอมผละตัวออกแม้ว่ายังอยากกอดต่อก็ตาม นาทีนี้หัวใจมันระริกระรี้จนต้องพยายามซ่อนรอยยิ้มก่อนที่จะโดนคาดโทษไปมากกว่าเก่า

“ห่วง?”

หญิงสาวนั่งนิ่งไปชั่วขณะ แม้จะเป็นคำถามง่ายๆ แต่คำตอบดันค้างอยู่ในลำคอ

“ไปพักผ่อนเถอะค่ะ” ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วดันตัวเองออกห่างพ่อของลูก ภายในหัวกำลังตีรันฟันแท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ