บทที่ 8 Ep.8
หญิงสาวกรีดร้องเสียงระโหยพยายามดันกายแกร่งออกห่างหวังจะให้บรรเทาความเจ็บปวดที่กำลังจู่โจมกลางเรือนกายให้คลายความรัดรึง ความทรมานแทรกเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งในขณะที่เจ้าของร่างหนาแสดงท่าทีตระหนกกับสิ่งที่เกิดซึ่งเขาคิดว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้
ให้ตายสิ!! หญิงสาวใต้ร่างของเขายังเป็นพรหมจารี
กวินแทบจะถอดถอนร่างออกทันทีเมื่อได้สัมผัสเยื่อบาง ๆ ที่เขาไม่คิดว่าจะเจอจึงเผลอพลั้งสะบั้นมันอย่างไร้ความปรานี เขาสงสารเจ้าของร่างบางใต้ร่างอย่างยิ่ง แต่ถ้าเขาถอดถอนกายออกในเวลานี้จะสร้างความทรงจำที่เลวร้ายให้หญิงสาวจนยากจะแก้ไขได้อย่างแน่นอน กวินเลือกที่จะหยุดการเคลื่อนไหว ปล่อยตัวนิ่งจมลึกอยู่เช่นนั้นเพื่อให้ร่างกายบอบบางของเธอปรับตัวรับการประสานของเขากระทั่งสัมผัสได้ว่าร่างกายของเธอลดอาการเกร็งลงแล้วเขาจึงเริ่มต้นปลอบประโลมหญิงสาวเบา ๆ
“จุ๊จุ๊...ใจเย็น ๆ คนดี มันจะไม่เจ็บอีกแล้ว เชื่อผม ปล่อยตัวตามสบายนะ ผมจะไม่ทำคุณเจ็บมากไปกว่านี้แน่นอน”
กวินกล่าวพร้อมก้มลงจูบริมฝีปากบางแทนคำขอโทษขอโพย ฝ่ามือหยาบบรรจงเล้าโลมเรือนกายอวบอิ่มอย่างเชื่องช้าราวจะเรียกความเชื่อมั่นจากหญิงสาว สัมผัสอ่อนโยนหยอกเย้าจนเธอตอบรับอย่างน่าเอ็นดู ริมฝีปากนุ่มค่อย ๆ แตะต้องลงบนจุดอ่อนไหวบริเวณต้นคอของเธอ
เรียวปากหยักซุกไซ้เรียกเสียครางกระสันจากร่างบางจนเขารู้สึกพอใจ กวินเริ่มขยับกายเบา ๆ เนิบช้าและยั่วเย้าเชื้อเชิญให้หญิงสาวร่วมเดินทางไปในดินแดนแห่งความฝันแสนหวานที่เขาบังเอิญผ่านเข้ามาสร้างฝันร้ายให้เธอก่อนที่จะแก้ตัวให้ความฝันครั้งนี้เป็นฝันหวานล้ำเกินจะลืม
พ่อเลี้ยงหนุ่มพยายามอดทนต่อความวาบหวามไร้เดียงสาของหญิงสาวใต้ร่าง เขาแทบไม่เห็นหน้าตาของเธอ แต่สิ่งที่เขาสามารถยืนยันได้คือความนุ่มละมุนที่ได้สัมผัส อกนุ่มที่เย้ายวนจนเขาแทบคลั่งยอมรับว่าไม่เคยพอใจหน้าอกสาวคนไหนเท่าเธอมาก่อนเลย มันทั้งนุ่ม เต็มไม้เต็มมือจนเขาไม่ยอมปล่อยให้ปทุมถันของเธอห่างมือ หนำซ้ำความหวานที่เขาได้พิสูจน์ด้วยการใช้ริมฝีปากไล้เล็มยอดอกอวบทั้งสองข้างกำลังทำให้เขาหลุ่มหลงถึงขนาดหนักจนต้องสลับหยอกล้อร่างบางด้วยการโยกย้ายส่ายสะโพกแกร่งอย่างแรงโดยที่เธอไม่อาจต้านทาน
ร่างบางแอ่นหยัดรองรับอาการเรียกร้องจากเขา ริมฝีปากอิ่มหลุดเสียงครวญกระเส่าดังเอ็ดอึงไปทั้งห้อง ร่างกายตอบรับแสดงให้เขารู้ว่าเธอถึงสุดปลายทางแห่งผันที่เขาชักชวนร่วมทาง มือเรียวกอดรัดราวกลับกลัวว่าเขาจะขยับตัวหนีหาย เธอทั้งกดทั้งกอดจนเขาแทบคลั่ง เมื่อเร่งจังหวะรักเพื่อจะตามเธอไปยังฝั่งฝันเดียวกัน
“คนดี มีความสุขเหมือนผมหรือเปล่า”
กวินกระซิบถามชิดใบหูนุ่มพลางสูดลมหายใจเข้าหอบกลิ่นกายหอมระรื่นเข้าปอดลึกในขณะที่ร่างบอบบางยังนิ่งงัน สติยังล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแม้ความหวามไหวที่เคยสัมผัสจะผ่านไปแล้วก็ตามกระทั่งอารมณ์ของเธอคลายความร้อนแรงจนเกือบจะรู้สึกเป็นปกติ ดวงตาเรียวกระพริบเบา ๆ และเอ่ยราวคนละเมอ
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉันกันแน่ ฉันฝันไปใช่ไหม”
เมื่อเริ่มกลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง ปวิตาพยายามขยับกายหนี ถึงแม้มันจะเป็นเหมือนความฝัน แต่เธอรู้ว่ามันคือความจริง และเธอก็อยากเห็นหน้าคนที่สร้างฝันร้ายที่นับจากนี้ไปมันจะกลายเป็นรอยบาปที่นำมาแต่ความปวดร้าวให้เธอตลอดไป หญิงสาวขยับตัวจนชิดขอบเตียงพร้อมกับเอื้อมมือเปิดโคมไฟที่วางอยู่ในตำแหน่งหัวเตียง
“คุณ....นี่คุณเองนะเหรอ...มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง” ปวิตาตกใจแทบเสียสติเมื่อเห็นหน้าคนที่ปล้นความสาวของเธอเต็มตา
“ทำไมถึงเป็นคุณได้...ปวิตา” กวินครางเมื่อเห็นหน้าหญิงสาวที่พึ่งผ่านการร่วมรักกับเขาอย่างเร่าร้อนเป็นครั้งแรก
“ไอ้บ้า นี่นาย....ถือดียังไงถึงเข้ามาทำแบบนี้กับฉัน”
ปวิตาโมโหแทบคลั่งเมื่อรู้ว่าคนที่ปล้นความสาวของเธอเป็นใคร และเขาเข้ามาในห้องเธอได้ยังไง ใช่!...เพราะเขาเป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ เขาจึงมีกุญแจไขห้องเธอได้ง่ายดาย และเธอเองก็ผิดที่ลืมคล้องโซ่ที่ประตูก่อนนอน เพราะความเหนื่อยและง่วงนอนอีกทั้งฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้เรื่องทุกอย่างเป็นแบบนี้
“หยุดนะปวิตา...” กวินพยายามรวบมือที่ระดมกำลังปะทุษร้ายเขาไม่ยั้งพร้อมกับรีบเอ่ยด้วยความสำนึกผิด “ผมขอโทษ ให้ผมอธิบายก่อน” กวินรวบฝ่ามือบางที่ทั้งทุบทั้งตีเขาอย่างไม่ยอมฟังอะไรอีกต่อไปเมื่อเพียงเธอได้เห็นหน้าเขา
“ไอ้บ้า ไอ้คนเลว ยังมีอะไรจะแก้ตัวอีก”ปวิตาไม่ยอมหยุด
“นี่ ฟังก่อนสิ”
กวินขึ้นค่อมตัวหญิงสาวอีกครั้งโดยใช้วิธีถ่ายน้ำหนักตัวทับคนใต้ร่างไว้ทำให้เธอกลายเป็นรองไปในทันที อีกทั้งมือที่ถูกยึดมั่นทั้งสองข้าง หญิงสาวจึงไม่สามารถขยับ สายตาของกวินจับจ้องมองอกสาวอร้าอร่ามงดงามยั่วตาของเธอตาปรอยเพราะเมื่ออยู่กับแสงไฟนวลลออ ยิ่งส่งให้ปวิตาทั้งขาวและสวยขึ้นอีกเป็นเท่าตัว กวินไม่คิดว่าหญิงสาวหน้าตาน่ารักธรรมดา ๆ ไม่สวยเด่นสะดุดตาเขาในครั้งแรกจะแสนเซ็กซี่เพียงแค่ไม่ได้สวมเสื้อผ้าและอยู่ใต้ร่างเขาภายใต้แสงไฟนวล ๆ อย่างในเวลานี้
