บทที่ 9 Ep.9

กวินตะลึงมองร่างบางที่เล็กว่าเขามากมายถ้ายืนเทียบกันแต่เมื่ออยู่ใต้ร่างเขาขณะนี้ ร่างบางนี้ช่างพอดิบพอดีกับเขาอย่างไม่น่าเชื่อ ความชื่นชมของเขาส่งผลให้ชายหนุ่มตกอยู่ภายใต้มนต์เสน่ห์ของปวิตาทันที เรื่องที่ตั้งใจจะอธิบายให้ปวิตาฟังกลายเป็นเรื่องไร้สาระไปเลยเมื่อเขาต้องการชื่นชมความหอมหวานของคนตรงหน้าขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่อาจหักห้ามใจ

“ไม่นะ พอแล้ว ไม่เอา….”

เสียงปวิตาเงียบหายไปเพราะคนข้างบนก้มลงดูดซับเสียงหวานก่อนจะดูดดื่มกับริมฝีปากนุ่มอย่างหลงใหล  กวินใช้เล่ห์เลี่ยมของหนุ่มเพลย์บอยหลอกล่อให้สาวใสไร้เดียงสาตรงหน้าคล้อยตามเขาได้อย่างง่ายดาย และเมื่อเกมรักครั้งที่สองเริ่มต้น กวินก็พร้อมที่จะเริ่มอย่างเนิบช้าชักชวนคนไม่คุ้นเคยให้ก้าวตามอย่างยั่วเย้า

“คุณสวยเหลือเกินปวิตา ทำไมผมถึงไม่เห็นความสวยของคุณเมื่อหัวค่ำนะ” กวินรำพันข้างหูหญิงสาว ก่อนที่เขาจะซุกไซ้ซอกคอหอมด้วยริมฝีปากหยักทิ้งรอยสัมผัสไว้เป็นหลักฐานไปทั่วทั้งลำคอตลอดจนอกหนานุ่มที่เขายอมรับว่าถูกใจเหลือเกิน

“อื้ม..ได้โปรด อย่าทำแบบนี้อีกเลย” ปวิตาครางพร้อมพยายามต่อต้านความรวดร้าวที่เขาก่อ

“ไม่ คุณทำให้ผมต้องการคุณจนแทบทนรอคุณพร้อมไม่ไหวแล้วที่รัก” กวินกระซิบเสียงพร่า

“อย่าคะ โธ่…..โอ้ว....” ปวิตาบิดตัวเร่า ๆ ใต้ร่างแกร่งที่ไม่ยอมถอยห่างกายสาวเลย

“อย่าห้ามผมคนดี” กวินกระซิบอ้อน

กวินค่อย ๆ ลากลิ้นร้อน ๆ ของเขาผ่านยอดอกทั้งสองข้างลงมาหยุดที่หน้าท้องบางไร้ไขมัน ทั้งที่เธอดูอวบเวลาที่สวมเสื้อผ้า แต่เมื่อถอดเสื้อผ้าเหล่านั้นออก รูปร่างของคนตรงหน้ากับน่าสัมผัสเต็มไม้เต็มมือไร้ไขมันแม้ตารางนิ้วบนกายสาว หน้าท้องของเธอแบนเรียบ เอวบางดูเล็กนัก อีกทั้งเรียวขาขาว ๆ ที่มือของเขาสัมผัสอยู่นี้ช่างสวยอย่างเหลือเกิน เขาคิดว่าถ้าหญิงสาวตรงหน้าใส่กระโปรงสั้น ๆ เธอคงต้องตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่ม ๆ เพราะขาเรียวขาวสวยของเธอคู่นี้อย่างแน่นอน

แต่แค่คิดว่าจะมีใครมาชื่นชมร่างบางใต้ร่าง ความรู้สึกหวงแหนที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับกวินเลยสักครั้งก็กลับเกิดอย่างอัศจรรย์ใจของเขาเป็นอย่างมาก ยิ่งเห็นภาพเธอดิ้นเร่าๆใต้ร่างเขาอย่างเซ็กซี่เหลือหลาย ยิ่งทำให้ต่อมหวงแหนทำงานอย่างหนัก กวินคิดเพียงว่าเธอเป็นของเขาและเขาเป็นคนแรกของเธอ ดังนั้นปวิตาไม่สามารถเป็นของใครได้อีก

“ได้โปรด ฉัน...”

ปวิตาได้แต่ส่งเสียงครวญกระเส่า เธอไม่รู้จะจัดการกับอารมณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไรในเมื่อเขาเป็นชายคนแรกที่สร้างประสบการณ์วาบหวามให้ร่างกายของเธอเรียนรู้ที่จะเรียกร้องสัมผัสจากเขาราวหญิงไร้ศักดิ์ศรีที่เอาแต่วิงวอนออดอ้อนให้ชายร่วมรัก

“คุณต้องการผมใช่ไหมคนดี บอกผมเดี๋ยวนี้” กวินถามโดยไม่ยอมหยุดสร้างความรัญจวนให้กับร่างบางด้วยกิริยายั่วเย้า ฝ่ามือร้อนแตะต้องไปทุกส่วนอ่อนไหวบนเรือนร่างงดงามด้วยความหึกเหิม

“คุณจะทำให้ฉันคลั่งนะ ไม่นะอย่าออกไป”

ปวิตาวอนขอเมื่อเขาผละตัวออกเป็นเหตุให้เธอผวาตัวตาม เป็นฝ่ายออดอ้อนร้องขอสัมผัสของเขาด้วยการเบียดกายแนบทรวงอกเสียดสีอกแกร่งอย่างคนด้อยประสบการณ์โดยไม่รู้ตัวเลยว่านั่นเป็นการยั่วยุกวินให้อารมณ์เตลิดจนหมดความควบคุม

“ปอยคนดี ผมเรียกคุณว่าปอยได้ใช่ไหม” กวินครางกระเส่า เอ่ยแทบไม่เป็นคำขณะแทรกกายเข้าสู่ร่างบางอีกครั้ง เรียกเสียงครางรัญจวนอือออตอบรับจากปวิตา หญิงสาวเกาะกอดเขาไว้แน่นอย่างไม่อาจหักห้ามใจ

“คุณ...อย่าทรมานฉันอีกเลยนะคะ”เสียงสะท้านเอ่ยอ้อน

“เรียกชื่อผมสิปอย เรียกผมว่าพี่วินนะครับ ได้โปรด...ผมอยากฟังเสียงของคุณ” กวินกระซิบเสียงพร่าแม้ยามโยกย้ายร่างกายอย่างบ้าคลั่งอยู่เหนือเรือนร่างงดงาม

“พี่วิน ปอย...อื้ม ...”

ปวิตารำพันชื่อชายหนุ่มตามที่เขาต้องการ ร่างเพรียวหยัดเกร็งขึ้นอีกครั้งพร้อมกับกวิน เสียงครวญกระเส่าผสานกันลั่นกระทั่งต่างก็เหนื่อยอ่อนหมดแรงที่จะพูดคุยกัน หญิงสาวได้แต่คิดในใจ ว่าพรุ่งนี้ค่อยจัดการกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็แล้วกัน ในขณะที่กวินเองก็ยอมปล่อยให้เธอได้พักผ่อนแต่โดยดีเมื่อร่างกายของเขาเองก็กำลังเรียกร้องต้องการพักเช่นเดียวกัน ทำให้ทั้งคู่พากันหลับใหลไปพร้อม ๆ กันในเวลาต่อมาอีกไม่นาน

แสงสว่างที่ผ่านลอดผ่านช่องหน้าต่างกับเสียงนาฬิกาปลุกหัวเตียงทำให้ปวิตาค่อย ๆ ลืมตาตื่นอย่างช้า ๆ เธอมองเพดานห้องพักก่อนจะไล่สายตามองไปยังหน้าต่างที่มีแสงแดดทอดผ่านพร้อมถอนหายใจ คิดว่าคืนที่ผ่านมาคงเป็นเพียงความฝันที่มหัศจรรย์เท่านั้น หญิงสาวหลับตาเบา ๆ แล้วจึงลืมตาขึ้นอีกครั้งพร้อมกับพยายามจะขยับตัวลุกขึ้นจากที่นอน ทว่าเธอกลับไม่สามารถทำได้เพราะแขนแข็ง ๆของคนข้าง ๆ ที่โอบกอดเธอไม่ปล่อยเรียกความทรงจำที่เกิดเมื่อคืนให้เธอกลับมาอีกครั้ง

ดวงตาคู่สวยเบิกโพลงด้วยความตกใจ หญิงสาวรีบจัดการยกแขนข้างที่ทับเอวของเธอด้วยการผลักและดันให้พ้นตัวด้วยความโกรธที่กำลังเริ่มประทุแค่เห็นหน้าคนข้างกาย เธอเม้มริมฝีปากแน่นขณะฟาดฝ่ามือซัดไปบนลำตัวแกร่งอย่างไม่ออมแรง ปลุกให้คนที่กำลังหลับอยู่สะดุ้งตื่นพร้อมเสียงตกอกตกใจของเขา

บทก่อนหน้า
บทถัดไป