บทที่ 100 บทที่ 9.4

“อ้อ นั่นสินะ” โหลวตงอวี้ยิ้มดวงตาสาดประกายน่ากลัว “ช่วงนี้ก็อย่าให้ใครพบตัวเขาก็แล้วกัน เสร็จเรื่องในวันนี้ข้าอยากสนทนากับเขาเสียหน่อย”

น้ำเสียงเย็นเยียบนั้นทำให้ต้าเฮยอดที่จะขยับตัวอย่างอึดอัดขึ้นมาไม่ได้ “เช่นนั้นข้าน้อยจะกลับไปจัดการตามแผนเดิม”

“ไปเถิด”

หลังจากต้าเฮยจากไปมือของโหลวตงอวี้พลันก...