บทที่ 148 บทที่ 13.6

“ใช่” โหลวตงอวี้สบตากับหญิงสาวก่อนจะตอบนางออกมาคำหนึ่ง

“แต่...” เสียนฉิงเยว่ชะงักเมื่อก้มลงมองตามสายตาของโหลวตงอวี้ แล้วพบว่าตอนนี้นางกำลังคว้าข้อมือของเขาเอาไว้ “ขะ...ขออภัยเจ้าค่ะ” นางก้มหน้าลงซ่อนใบหน้าสับสนของตัวเองเอาไว้

เสียนซีหลิวเดินกลับมาสองก้าวก่อนจะเอ่ยถามเสียงเครียด “มีอะไรหรือ”

“ไม่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ