บทที่ 159 บทที่ 13.17

มองดูฮูหยินของตนหน้าบึ้ง โหลวตงอวี้พลันรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง กระทั่งนางลองผูกสายคาดเอวให้เขาราวกำลังพิสูจน์บางอย่าง

“ยามที่พวกนางช่วยท่านสวมเสื้อผ้า พวกนางต้องกอดท่านไปด้วย” เสียนฉิงเยว่เม้มปากแน่น

โหลวตงอวี้ได้ยินเช่นนั้นพลักระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ฮูหยินคนดีของข้า” เขารั้งนางเข้าไปกอดเอาไว้ในอ้อม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ