บทที่ 22 บทที่ 2.11

เสียงฝีเท้าที่จากไปทำให้ความเงียบโดยรอบเข้าปกคลุม หญิงสาวที่ก้มหน้าตัวสั่นเมื่อครู่หายวับไป ร่างเล็กที่เอาแต่ขดตัวยืดแผ่นหลังขึ้น นางมองดอกบัวบนพื้นด้วยดวงตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนสายตาจะมองเหม่อไปยังสระบัวไม่ไกลกันนั้น

“เฮ้อ น่าเสียดาย ดอกบัวอยู่ในสระดี ๆ ยังถูกทำร้ายเสียได้ ช่างไม่รู้จักความงดงามของธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ